സമാധാനപരമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരെയും സഹായിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന നല്ല മനസ്സിനുടമയായിരുന്നു അവൻ. ഒരു ദിവസം തന്റെ കൂട്ടുകാരനായ രാഹുൽ സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് അർജുൻ കണ്ടു. രാഹുലിന്റെ വളർത്തുമൃഗമായ നായക്കുട്ടി കാണാതായിരിക്കുന്നു. രാഹുലിന്റെ സങ്കടം മാറ്റാൻ അർജുൻ ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു. അവൻ തന്റെ സമ്പാദ്യമെല്ലാം ഉപയോഗിച്ച് വിപണിയിൽ നിന്ന് വളരെ മനോഹരമായ ഒരു കളിപ്പാട്ട നായയെ വാങ്ങി രാഹുലിന് നൽകി.
പക്ഷേ, ആ കളിപ്പാട്ടം കണ്ടപ്പോൾ രാഹുൽ സന്തോഷപ്പെടുന്നതിന് പകരം കൂടുതൽ ഉറക്കെ കരയാൻ തുടങ്ങി. അർജുന് വലിയ വിഷമമായി. 'ഞാൻ ഇത്രയും നല്ലൊരു കാര്യം ചെയ്തിട്ടും അവൻ എന്തിനാണ് കരയുന്നത്?' എന്ന് അവൻ ആലോചിച്ചു.
അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മുത്തശ്ശി അർജുന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ, നീ ചെയ്തത് നല്ല കാര്യമാണ്. പക്ഷേ, രാഹുലിന് ഇപ്പോൾ വേണ്ടത് ഒരു കളിപ്പാട്ടമല്ല, മറിച്ച് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നായക്കുട്ടിയെ കണ്ടെത്താനുള്ള സഹായമാണ്. ഒരാളുടെ മനസ്സ് അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് പ്രവർത്തിച്ചില്ലെങ്കിൽ, നമ്മൾ ചെയ്യുന്ന നല്ല കാര്യങ്ങൾ പോലും അവർക്ക് ഉപകാരപ്പെടില്ല.'
അർജുൻ തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി. പിറ്റേദിവസം അവൻ രാഹുലിനോടൊപ്പം ചേർന്ന് നായക്കുട്ടിയെ തിരഞ്ഞു. ഒടുവിൽ അവർ നായക്കുട്ടിയെ കണ്ടെത്തി. രാഹുലിന്റെ സന്തോഷം കണ്ടപ്പോൾ അർജുൻ ഒരു കാര്യം പഠിച്ചു: മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ അവസ്ഥയും ആവശ്യവും മനസ്സിലാക്കുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം.
