ఒక అందమైన గ్రామంలో కరి అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతను చాలా తెలివైనవాడు, కానీ అతనికి ఒక అలవాటు ఉంది; ఏ విషయాన్నైనా ఆలోచించకుండా చాలా తొందరగా చేసేసేవాడు. అతని తండ్రి ఒక గొప్ప కుమ్మరి. ఒకసారి గ్రామంలో జరిగే పండుగ కోసం ఒక పెద్ద మట్టి కుండను తయారు చేసే బాధ్యతను కరికి అప్పగించారు.
కరి చాలా ఉత్సాహంగా పని మొదలుపెట్టాడు. అతని వద్ద చాలా మంచి మట్టి మరియు అందమైన చెక్కే పరికరాలు ఉన్నాయి. కానీ, పనిని త్వరగా పూర్తి చేయాలనే తొందరలో, ఆ కుండ అడుగు భాగం ఎంత మందంగా ఉండాలో అతను ఆలోచించలేదు. అతను చాలా పల్చగా అడుగు భాగాన్ని తయారు చేశాడు.
మరుసటి రోజు ఉదయం, ఆ కుండ చూడటానికి చాలా అందంగా ఉంది. కరి ఎంతో సంతోషించాడు. కానీ, అందులో నీళ్లు పోయగానే, ఆ పల్చని అడుగు భాగం బరువును తట్టుకోలేక ముక్కలైపోయింది. కరి చాలా బాధపడ్డాడు. అతని దగ్గర ఉన్న మంచి పరికరాలు లేదా నాణ్యమైన మట్టి అతడిని కాపాడలేవు.
అప్పుడు అతని తండ్రి దగ్గరకు వచ్చి, 'కరి, భయపడేవాడికి ఎంత పెద్ద కోట ఉన్నా అది అతడిని రక్షించలేదు. అలాగే, ఆలోచించకుండా చేసేవాడికి ఎన్ని సౌకర్యాలు ఉన్నా అవి అతడికి ఉపయోగపడవు' అని చెప్పారు. ఆ రోజు నుండి, కరి ప్రతి పనిని నిదానంగా, ఆలోచించి చేయడం నేర్చుకున్నాడు.
