ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കാരി എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ മിടുക്കനായിരുന്നു, പക്ഷേ ഒരു കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു; അവൻ ഒന്നും ആലോചിക്കാതെ വളരെ വേഗത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുമായിരുന്നു. അവന്റെ പിതാവ് ഒരു മികച്ച കുശവനായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഗ്രാമത്തിലെ ഉത്സവത്തിനായി ഒരു വലിയ മൺപാത്രം നിർമ്മിക്കാൻ കാരിക്ക് ചുമതല ലഭിച്ചു.
കാരി വളരെ ആവേശഭരിതനായിരുന്നു. അവന്റെ പക്കൽ നല്ല മണ്ണും മനോഹരമായ ഉപകരണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, വേഗത്തിൽ ജോലി തീർക്കണമെന്ന വാശിയാൽ അവൻ പാത്രത്തിന്റെ അടിഭാഗം എത്ര കട്ടിയുള്ളതാകണമെന്ന് ആലോചിച്ചില്ല. വളരെ വേഗത്തിൽ അവൻ പാത്രം നിർമ്മിച്ചു കഴിഞ്ഞു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, പാത്രം കാണാൻ വളരെ ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അതിൽ വെള്ളം നിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, പാത്രത്തിന്റെ അടിഭാഗം ആ ഭാരം താങ്ങാനാവാതെ തകർന്നുപോയി. കാരി സങ്കടപ്പെട്ടുപോയി. അവന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വിലകൂടിയ ഉപകരണങ്ങൾക്കൊന്നും ആ പാത്രത്തെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അപ്പോൾ അവന്റെ പിതാവ് പറഞ്ഞു, 'കാരി, ഭീരുവിന് എത്ര വലിയ കോട്ടയുണ്ടെങ്കിലും അത് അവനെ സംരക്ഷിക്കില്ല. അതുപോലെ തന്നെ, ചിന്താശൂന്യനായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവന് എത്ര വലിയ സൗകര്യങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും അവൻ വിജയിക്കില്ല.' അന്നുമുതൽ കാരി എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ശ്രദ്ധയോടെ ചെയ്യാൻ പഠിച്ചു.
