ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕರಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು; ಅವನು ಯಾವುದೇ ವಿಷಯವನ್ನು ಯೋಚಿಸದೆ ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ತಂದೆ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಕುಂಬಾರರಾಗಿದ್ದರು. ಒಮ್ಮೆ ಹಬ್ಬಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಕೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಕರಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು.
ಕರಿ ತುಂಬಾ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ಕೆತ್ತನೆಯ ಉಪಕರಣಗಳಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಕೆಲಸವನ್ನು ಬೇಗ ಮುಗಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆತುರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಡಕೆಯ ತಳಭಾಗವು ಎಷ್ಟು ದಪ್ಪ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತುಂಬಾ ತೆಳುವಾದ ತಳವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದನು.
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಮಡಕೆ ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ತುಂಬಿದಾಗ, ಆ ತಳಭಾಗವು ತೂಕವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ಒಡೆದು ಹೋಗಿತು. ಕರಿ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾದನು. ಅವನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಉಪಕರಣಗಳು ಅಥವಾ ಉತ್ತಮ ಮಣ್ಣು ಅವನನ್ನು ಉಳಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಅವನ ತಂದೆ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ಕರಿ, ಹೆದರುವವನಿಗೆ ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಕೋಟೆ ಇದ್ದರೂ ಅದು ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ, ಯೋಚಿಸದೆ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಎಷ್ಟೇ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿದ್ದರೂ ಅವು ಪ್ರಯೋಜನ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ತಿಳಿಹೇಳಿದರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಕರಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಮಾಡಲು ಕಲಿತನು.
