ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ మరియు రోహన్ అనే ఇద్దరు స్నేహితులు ఉండేవారు. అర్జున్ చాలా కష్టపడే తత్వం ఉన్నవాడు, కానీ రోహన్ మాత్రం ఎప్పుడూ బద్ధకస్తుడిగా ఉండేవాడు. ఒకరోజు గ్రామ పెద్ద వారికి తలా ఒక ఎకరం పొలం ఇచ్చి, 'మీరు ఎంత కష్టపడితే అంత దిగుబడి వస్తుంది' అని చెప్పారు.
అర్జున్ ప్రతిరోజూ సూర్యోదయానికి ముందే పొలానికి వెళ్లేవాడు. దుక్కి దున్ని, విత్తనాలు వేసి, మొక్కలకు నీరు పోస్తూ ఎంతో శ్రద్ధగా చూసుకునేవాడు. రోహన్ మాత్రం, 'రేపు చూద్దాంలే, ఇప్పుడు కొంచెం నిద్రపోదాం' అని బద్ధకంతో పడుకునేవాడు. రోహన్ పొలంలో కేవలం పిచ్చి మొక్కలు మాత్రమే పెరిగాయి.
కొన్ని నెలల తర్వాత, అర్జున్ పొలం పచ్చని పంటతో కళకళలాడింది. అతను ధాన్యం అమ్మి మంచి లాభం పొందాడు. కానీ రోహన్ ఆకలితో అలమటించాడు. అప్పుడు అర్జున్ రోహన్తో ఇలా అన్నాడు, 'మిత్రమా, బద్ధకం నిన్ను పేదరికంలోకి నెట్టేస్తుంది, కానీ కష్టం నిన్ను ఐశ్వర్యవంతుడిని చేస్తుంది.' రోహన్ తన తప్పు తెలుసుకుని, మరుసటి రోజు నుండి కష్టపడటం మొదలుపెట్టాడు.
