ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നും രോഹൻ എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ വളരെ കഠിനാധ്വാനിയായിരുന്നു, എന്നാൽ രോഹൻ എപ്പോഴും ഉറക്കത്തിലും മടിയനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തലവൻ അവർക്ക് ഓരോ കൃഷിഭൂമി വീതം നൽകി. 'നിങ്ങൾ എത്രത്തോളം അധ്വാനിക്കുന്നുവോ അത്രത്തോളം ഭൂമി നിങ്ങൾക്ക് നൽകും,' അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
അർജുൻ പുലർച്ചെ തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് പാടത്ത് പോകും. മണ്ണ് കിളയ്ക്കുകയും വിത്തുകൾ പാകുകയും വെള്ളം ഒഴിക്കുകയും ചെയ്തു. വെയിലും മഴയും അവനെ തളർത്തിയില്ല. എന്നാൽ രോഹൻ, 'നാളെ ചെയ്യാം, ഇപ്പോൾ കുറച്ചു നേരം ഉറങ്ങാം' എന്ന് കരുതി മടിപിടിച്ച് കിടന്നു. അവന്റെ പാടത്ത് കളകളും മുൾച്ചെടികളും മാത്രം വളർന്നു.
കുറച്ചു മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, അർജുന്റെ പാടം സമൃദ്ധമായ വിളകളാൽ നിറഞ്ഞു. അവൻ ധാന്യങ്ങൾ വിറ്റ് നല്ല ലാഭം ഉണ്ടാക്കി. എന്നാൽ രോഹൻ പട്ടിണിയിലായി. അർജുൻ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'സുഹൃത്തേ, മടി നമ്മെ ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്ക് നയിക്കും, എന്നാൽ അധ്വാനം നമ്മെ ഐശ്വര്യത്തിലേക്ക് എത്തിക്കും.' തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ രോഹൻ അടുത്ത ദിവസം മുതൽ കഠിനാധ്വാനം ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു.
