ఒక అందమైన గ్రామంలో కార్తిక్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతనికి మొక్కలంటే చాలా ఇష్టం. అతని తండ్రి ఒక చిన్న కూరగాయల తోటను పెంచుతుండేవారు. ఒక సంవత్సరం ఆ గ్రామంలో భయంకరమైన కరువు వచ్చింది. వర్షాలు పడక తోటలోని మొక్కలన్నీ ఎండిపోసాగాయి. గ్రామస్తులందరూ నిరాశతో, 'ఇక్కడ ఇక ఏమీ మిగలలేదు, మనం ఈ ఊరు వదిలి వెళ్ళిపోవాలి' అని అనుకున్నారు.
కానీ కార్తిక్ మాత్రం వెనకడుగు వేయలేదు. అతను తన తండ్రితో, 'నాన్నగారు, మనం ప్రయత్నించడం మానేస్తేనే అంతా అయిపోతుంది. మనం పోరాడదాం' అన్నాడు. కార్తిక్ ప్రతిరోజూ తెల్లవారుజామునే లేచి, దూరంగా ఉన్న వాగు నుండి బకెట్లతో నీళ్లు మోసుకొచ్చి ఒక్కో మొక్కకు పోసేవాడు. ఎండ వేడి, అలసట ఉన్నా అతను వదల్లేదు.
కార్తిక్ పట్టుదలను చూసి గ్రామస్తులు కూడా అతనికి సహాయం చేయడం మొదలుపెట్టారు. కొద్దిరోజుల తర్వాత ఆకాశం మేఘావృతమై భారీ వర్షం కురిసింది! కార్తిక్ పట్టుదలతో కాపాడిన మొక్కలన్నీ మళ్ళీ పచ్చగా పెరిగాయి. కార్తిక్ చూపిన ధైర్యమే ఆ తోటను, వారి ఆశను కాపాడింది.
