ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ತೋಟಗಾರಿಕೆ ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಅವನ ತಂದೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತರಕಾರಿ ತೋಟವನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿತು. ಮಳೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ತೋಟದ ಗಿಡಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಣಗತೊಡಗಿದವು. ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೆಲ್ಲಾ ನಿರಾಶರಾದರು, 'ಇಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ವ್ಯರ್ಥ, ನಾವು ಈ ಊರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಲೇಬೇಕು' ಎಂದು ಮಾತನಾಡಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿದರು.
ಆದರೆ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿ, 'ಅಪ್ಪಾ, ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ. ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸೋಣ' ಎಂದನು. ಪ್ರತಿದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟುವ ಮೊದಲೇ ಕಾರ್ತಿಕ್ ಎದ್ದು, ದೂರದ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಬಕೆಟ್ಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ತಂದು ಗಿಡಗಳಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದನು. ಬಿಸಿಲು ಮತ್ತು ಸುಸ್ತಿನ ನಡುವೆಯೂ ಅವನು ಸೋಲೊಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.
ಕಾರ್ತಿಕ್ನ ಈ ಛಲವನ್ನು ಕಂಡು ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರೂ ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಮುಂದೆ ಬಂದರು. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳು ಕವಿದವು ಮತ್ತು ಜೋರಾಗಿ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು! ಕಾರ್ತಿಕ್ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕಾಪಾಡಿದ ಗಿಡಗಳೆಲ್ಲಾ ಮತ್ತೆ ಹಸಿರಾಗಿ ಬೆಳೆದವು. ಕಾರ್ತಿಕ್ನ ಧೈರ್ಯವೇ ಆ ತೋಟವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿತು.
