ఒక అందమైన లోయలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. అతని తండ్రి ఆ దేశపు రాజుకు ముఖ్య సలహాదారుడు. ఆ రాజు చాలా శక్తివంతుడు, కానీ అంతే కోపిష్టి కూడా. చిన్న విషయానికి కూడా రాజుగారు విపరీతమైన కోపం చూపిస్తుండేవారు.
ఒకరోజు రాజు తన తండ్రిపై గట్టిగా అరుస్తుండటం అర్జున్ చూశాడు. భయపడిన అర్జున్ ఆ రాత్రి తన తండ్రిని అడిగాడు, "నాన్నగారు, రాజుగారు అంత కోపంగా ఉన్నప్పుడు మీరు ఎలా ప్రశాంతంగా ఉండగలుగుతున్నారు? ఆయన కోపం వల్ల మీకు ఏమైనా అవుతుందేమో అని భయం వేయదా?"
అతని తండ్రి ఒక చిన్న దీపాన్ని వెలిగించి ఇలా చెప్పారు, "అర్జున్, ఈ జ్వాలను చూడు. నువ్వు నిప్పుకు మరీ దగ్గరగా వెళ్తే నీ చేయి కాలిపోతుంది. అలా కాకుండా మరీ దూరంగా ఉంటే, దాని వెలుగు, వెచ్చదనం నీకు అందవు. ఒక తెలివైన మనిషి నిప్పు దగ్గర ఎలా ఉండాలో అలా ఉండాలి. నిప్పు కాల్చనింత దూరంలో ఉంటూనే, దాని వెలుగును పొందాలి. అంటే, రాజుగారి దగ్గర పనిచేసేటప్పుడు కూడా మనం వివేకంతో, గౌరవప్రదమైన దూరాన్ని పాటించాలి."
కొన్ని రోజుల తర్వాత, రాజుగారు ఒక విషయంలో తీవ్ర ఆగ్రహంలో ఉన్నప్పుడు, అర్జున్ తండ్రి చాలా నిదానంగా, గౌరవంగా తన సలహాను చెప్పారు. ఆయన మాటలతో రాజుగారి కోపం తగ్గింది. వివేకంతో వ్యవహరించడమే నిజమైన తెలివితేటలని అర్జున్ ఆ రోజు తెలుసుకున్నాడు.
