മനോഹരമായ ഒരു മലയോര ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ പിതാവ് ആ രാജ്യത്തെ രാജാവിന്റെ പ്രധാന ഉപദേശകനായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ രാജാവ് വളരെ ദേഷ്യക്കാരനായിരുന്നു. ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് പോലും അദ്ദേഹം വലിയ രീതിയിൽ പ്രകോപിതനാകാറുണ്ട്.
ഒരിക്കൽ, രാജാവ് തന്റെ പിതാവിനോട് ദേഷ്യപ്പെടുന്നത് അർജുൻ കണ്ടു. പേടിച്ചുപോയ അർജുൻ അന്ന് രാത്രി പിതാവിനോട് ചോദിച്ചു, "അച്ഛാ, രാജാവ് ഇത്രയും ദേഷ്യക്കാരനായിരിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ എങ്ങനെ ഇത്ര ശാന്തനായി ഇരിക്കുന്നു? അദ്ദേഹം എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും നിങ്ങളെ ദേഷ്യപ്പെടുത്തിയേക്കാം!"
അദ്ദേഹം ഒരു മെഴുകുതിരി തെളിയിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "മകനേ, ഈ തീനാളത്തിലേക്ക് നോക്കൂ. നീ തീയ്ക്ക് വളരെ അടുത്ത് ചെന്നാൽ നിന്റെ കൈ പൊള്ളിപ്പോകും. എന്നാൽ തീയിൽ നിന്ന് വളരെ അകലെയാണെങ്കിൽ നിനക്ക് അതിന്റെ വെളിച്ചവും ചൂടും ലഭിക്കില്ല. ഒരു നല്ല ഉപദേശകൻ തീക്ക് അരികിൽ നിൽക്കുന്നവനെപ്പോലെയായിരിക്കണം. തീ പൊള്ളിക്കാത്ത രീതിയിൽ, എന്നാൽ അതിന്റെ വെളിച്ചം ലഭിക്കുന്ന രീതിയിൽ കൃത്യമായ അകലം പാലിക്കണം."
പിന്നീട് ഒരു ദിവസം, രാജാവ് ഒരു കാര്യത്തിൽ വലിയ ദേഷ്യത്തിലായപ്പോൾ, അർജുന്റെ പിതാവ് വളരെ വിവേകത്തോടെയും ശാന്തതയോടെയും സംസാരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ രാജാവിന്റെ ദേഷ്യം ശമിപ്പിച്ചു. വിവേകത്തോടെയുള്ള അകലം പാലിക്കുക എന്നതാണ് ശരിയായ രീതി എന്ന് അർജുൻ അന്ന് മനസ്സിലാക്കി.
