ఒక అందమైన గ్రామంలో లియో అనే బాలుడు ఉండేవాడు. లియో చాలా మంచివాడు, కానీ తప్పు చేసినప్పుడు ఏదో ఒక సాకు చెప్పడం అతనికి అలవాటు. ఒకరోజు ఆడుకుంటున్నప్పుడు, లియో తెలియక తన తల్లికి ఇష్టమైన గాజు పాత్రను పడేసి పగలగొట్టాడు. భయపడిపోయిన లియో వెంటనే, 'నేను చేయలేదు అమ్మ, పిల్లి తగిలి పగిలిపోయింది!' అని అబద్ధం చెప్పాడు.
అమ్మ వచ్చినప్పుడు, లియో ఏమీ తెలియనట్టు ఉండటానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ అతని కళ్ళు అటు ఇటు తిరుగుతున్నాయి, ముఖం పాలిపోయి ఉంది. ఇది గమనించిన అతని తండ్రి, 'లియో, ఇటు వచ్చి ఈ అద్దంలో చూడు' అని పిలిచారు. లియో అద్దంలో చూసుకున్నాడు. అతను ధైర్యంగా ఉన్నట్లు నటించినా, అద్దంలో అతని ముఖం భయంతో వణికిపోతున్నట్లు కనిపిస్తోంది.
తండ్రి మెల్లగా ఇలా చెప్పారు, 'లియో, అద్దం ముందు ఏముంటే అది ఎలా చూపిస్తుందో, నీ ముఖం కూడా నీ మనసులో ఏముందో అలాగే చూపిస్తుంది. నువ్వు అబద్ధం చెబుతున్నా, నీ ముఖం నీలోని భయాన్ని బయటపెడుతోంది.' లియో తన తప్పు తెలుసుకుని ఏడుస్తూ నిజం చెప్పేశాడు. ఆ రోజు నుండి లియో ఎప్పుడూ నిజమే మాట్లాడాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
