ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ലിയോ എന്ന് പേരുള്ള ഒരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. ലിയോ നല്ല കുട്ടിയായിരുന്നു, പക്ഷേ തെറ്റുകൾ വരുമ്പോൾ അത് മറച്ചുവെക്കാൻ അവൻ ശ്രമിക്കുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ലിയോ അറിയാതെ അവന്റെ അമ്മയ്ക്ക് പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു ഗ്ലാസ് പാത്രം തട്ടിപ്പൊട്ടിച്ചു. പേടിച്ചുപോയ ലിയോ ഉടനെ പറഞ്ഞു, 'ഞാനല്ല അമ്മേ, പൂച്ചയാണ് അത് തട്ടിപ്പൊട്ടിച്ചത്!'
അമ്മ വന്നപ്പോൾ ലിയോ ശാന്തനായിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൻ സംസാരിച്ചെങ്കിലും, അവന്റെ കണ്ണുകൾ അസ്വസ്ഥമായി ഇളകിക്കൊണ്ടിരുന്നു, മുഖം വിളറി വെളുത്തിരുന്നു. ഇത് ശ്രദ്ധിച്ച അവന്റെ അച്ഛൻ ലിയോയെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, 'ലിയോ, ഈ കണ്ണാടിയിൽ ഒന്ന് നോക്കൂ.' ലിയോ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി. അവൻ ധൈര്യമായിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, കണ്ണാടിയിൽ അവന്റെ മുഖം വളരെ പേടിച്ചരണ്ടതായാണ് കണ്ടത്.
അച്ഛൻ അവനോട് പറഞ്ഞു, 'മകനേ, ഒരു കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നതിനെ അത് കൃത്യമായി കാണിക്കുന്നതുപോലെ, നിന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് നിന്റെ മുഖവും കാണിക്കുന്നു. നീ ഉള്ളിൽ പേടിച്ചിരിക്കുന്നത് നിന്റെ മുഖം തുറന്നു പറയുന്നു.' ലിയോ തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കി കരഞ്ഞു. അവൻ സത്യം പറഞ്ഞു മാപ്പപേക്ഷിച്ചു. അന്നുമുതൽ അവൻ എപ്പോഴും സത്യം പറയാൻ ശീലിച്ചു.
