ఒక చిన్న గ్రామంలో అర్జున్ అనే బాలుడు ఉండేవాడు. ఒకరోజు అతని తండ్రి, ఒక వ్యాపారి, అర్జున్కు కొన్ని మిఠాయిలు ఇచ్చి, 'ఇవి ఈరోజు రాత్రి అతిథులు వచ్చే వరకు జాగ్రత్తగా ఉంచు, తినకు' అని చెప్పి బయటకు వెళ్లారు.
అర్జున్ తోటలో కూర్చున్నప్పుడు, అతని స్నేహితురాలు మాయ అక్కడికి వచ్చింది. మాయ చాలా సంతోషంగా ఉంది. అర్జున్ ఆమెతో ఆడుకుంటున్నప్పటికీ, తన మనసులో ఆ మిఠాయిలను తినేస్తాననే భయం కలిగింది. అతను ఆడుతున్నట్లు కనిపిస్తున్నా, అతని ముఖంలో అప్పుడప్పుడు ఒక రకమైన ఆందోళన మరియు కంగారు కనిపిస్తున్నాయి.
సాయంత్రం తండ్రి ఇంటికి రాగానే, అర్జున్ చాలా ప్రశాంతంగా ఉన్నట్లు నటించడానికి ప్రయత్నించాడు. కానీ తండ్రి దగ్గరకు రాగానే, అర్జున్ కళ్లు మిఠాయిల డబ్బా వైపు చూస్తున్నాయి మరియు అతని ముఖంలో ఒక చిన్న తడబాటు కనిపిస్తోంది. తండ్రి, 'అర్జున్, నువ్వు సంతోషంగా ఉన్నావా?' అని అడిగారు. అర్జున్, 'అవును నాన్న, నేను చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను' అని చెప్పాడు. కానీ అతని ముఖంలోని ఆ చిన్న మార్పును చూసి తండ్రికి అంతా అర్థమైపోయింది. అర్జున్ మిఠాయిలు తినకపోయినా, అతని ముఖమే అసలు విషయం ఏమిటో తండ్రికి చెప్పేసింది.
