ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അവന്റെ അച്ഛൻ, ഒരു വ്യാപാരി, അവന് കുറച്ച് മധുരപലഹാരങ്ങൾ നൽകി പറഞ്ഞു, 'ഇത് ഇന്ന് രാത്രി അതിഥികൾ വരുമ്പോൾ വരെ സൂക്ഷിച്ചു വെക്കണം, കഴിക്കരുത്.' അച്ഛൻ വിപണിയിലേക്ക് പോയി.
അർജുൻ പൂന്തോട്ടത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കൂട്ടുകാരി മായ അവിടെയെത്തി. മായ വളരെ സന്തോഷവതിയായിരുന്നു. അവൾ അർജുനോടൊപ്പം കളിക്കാൻ വന്നപ്പോൾ അർജുനും ചിരിച്ചു, പക്ഷേ അവന്റെ മനസ്സിൽ ആ മധുരപലഹാരങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പേടിയുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ കളിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇടയ്ക്കിടെ മുഖത്ത് ഒരുതരം ആശങ്കയും പരിഭ്രമവും തെളിഞ്ഞു വന്നു.
വൈകുന്നേരം അച്ഛൻ നേരത്തെ തിരിച്ചെത്തി. അർജുൻ വളരെ ശാന്തനായി ഇരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അച്ഛൻ അടുത്ത് വന്നപ്പോൾ, അർജുന്റെ കണ്ണുകൾ ആ മധുരപ്പൊതിയിലേക്ക് നീണ്ടുപോയി. അച്ഛൻ ചോദിച്ചു, 'അർജുനേ, നിനക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ?' 'ഇല്ല അച്ഛാ, ഞാൻ സന്തോഷവാനാണ്' എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവന്റെ മുഖത്തെ ആ ചെറിയ വലിപ്പവും കണ്ണുകളിലെ പരിഭ്രമവും കണ്ടപ്പോൾ അച്ഛന് എല്ലാം മനസ്സിലായി. അവൻ ഒന്നും കഴിച്ചില്ലെങ്കിലും, അവന്റെ മുഖം സത്യം വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
