పూర్వం ఒక రాజ్యంలో విక్రమ్ అనే గొప్ప సేనాపతి ఉండేవారు. ఆయన ఎంతో ధైర్యవంతుడు. ఒకసారి రుద్ర అనే శత్రు రాజు విక్రమ్ రాజ్యంపై దాడి చేశాడు. ఇద్దరి మధ్య భీకరమైన యుద్ధం జరిగింది. ఆ యుద్ధంలో విక్రమ్ రుద్రను ఓడించాడు.
ఓడిపోయిన రుద్రుడు గుర్రం మీద నుండి కిందపడిపోయాడు. అతని కాలికి తీవ్రమైన గాయమైంది. నొప్పి భరించలేక అతను విలవిలలాడుతున్నాడు. విక్రమ్ సైనికులు, "సేనాధిపతీ, ఇతడు మన శత్రువు! ఇప్పుడే ఇతడిని అంతం చేయండి, అదే మీ వీరత్వం!" అని అరిచారు.
కానీ విక్రమ్ రుద్రుడి కళ్ళలోకి చూశాడు. అక్కడ శత్రువు కనిపించలేదు, కేవలం బాధపడుతున్న ఒక మనిషి కనిపించాడు. యుద్ధంలో గెలవడం ఒక రకమైన వీరత్వం అని విక్రమ్కు తెలుసు, కానీ ఓడిపోయిన శత్రువుకు సహాయం చేయడమే నిజమైన వీరత్వం అని ఆయన నమ్మారు. విక్రమ్ తన ఖడ్గాన్ని కింద పెట్టి, "ఇతడిని చంపకండి, ఇతనికి వైద్యం చేయండి" అని ఆజ్ఞాపించాడు.
విక్రమ్ రుద్రుడి గాయాలకు మందులు వేయించి, అతనికి ఆహారం అందించారు. రుద్రుడు కోలుకున్నాక, విక్రమ్ను అడిగాడు, "నన్ను చంపే అవకాశం ఉన్నా మీరు ఎందుకు కాపాడారు?"
విక్రమ్ చిరునవ్వుతో, "శత్రువును ఓడించడం వీరత్వం, కానీ పడిపోయిన శత్రువుకు ఉపకారం చేయడం అత్యున్నతమైన వీరత్వం" అని చెప్పారు. ఈ మాటలకు ముగ్ధుడైన రుద్రుడు విక్రమ్కు మిత్రుడు అయ్యాడు. ఆ రెండు రాజ్యాల మధ్య శాంతి నెలకొంది.
