ఒక అందమైన అడవిలో కవి అనే కోతి ఉండేది. కవి మిగిలిన కోతుల కంటే చాలా వేగంగా చెట్లపై దూకగలడు మరియు ఎత్తైన కొమ్మల నుండి పండ్లను సులభంగా కోయగలడు. దీనివల్ల అతనికి చాలా గర్వం పెరిగింది. 'ఈ అడవిలోనే అత్యంత తెలివైనవాడు నేనే!' అని తరచూ అందరితో గొప్పలు చెప్పుకునేవాడు.
ఒకరోజు అడవిలో పెద్ద తుఫాను వచ్చింది. చెట్లు విరిగిపడ్డాయి. అడవిలోని ఒక మూల ఒక కొత్త రకం తీగ పెరిగింది, అది చాలా చిక్కుముడులుగా ఉంది. మిగిలిన కోతులన్నీ ఆ తీగను తాకడానికి భయపడ్డాయి. కానీ కవి, 'ఇదంతా నాకు తెలుసు, చూడండి నేను ఎలా చేస్తానో!' అని గర్వంగా ఆ తీగపైకి ఎక్కాడు.
కవి ఆ పండును కోయడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, ఆ తీగ అమరిక చాలా క్లిష్టంగా ఉందని అతనికి అర్థమైంది. కానీ తన తెలివితేటలను నిరూపించుకోవాలనే ఆరాటంలో, అతను ఒక కొమ్మను బలంగా లాగాడు. వెంటనే ఆ తీగ తెగిపోయి కవి కింద పడిపోయాడు. అతనికి చిన్న దెబ్బ తగిలింది. అప్పుడు ఒక వృద్ధ కోతి వచ్చి, ఆ తీగను ఎలా జాగ్రత్తగా విడదీయాలో అందరికీ చూపించింది.
తమ గర్వం వల్ల తప్పు చేశానని కవి గ్రహించాడు. 'నాకు అంతా తెలుసు' అని చెప్పుకోవడమే నిజమైన అజ్ఞానమని అతను తెలుసుకున్నాడు. ఆ రోజు నుండి అతను అందరి నుండి నేర్చుకోవడం ప్రారంభించాడు.
