ఒక అందమైన గ్రామంలో అర్జున్ మరియు మీరా అనే ఇద్దరు స్నేహితులు ఉండేవారు. అర్జున్కు తన బలం అంటే చాలా గర్వం, కానీ అతనికి ఒక అలవాటు ఉంది—తను ఏదైనా తప్పు చేసినప్పుడు దాన్ని దాచిపెట్టడం. మీరా చాలా నిశ్శబ్దంగా ఉండే అమ్మాయి, కానీ ఆమె చాలా నిజాయితీపరురాలు.
ఒకరోజు గ్రామంలో ఒక కళా పోటీ జరిగింది. అర్జున్ ఒక పెద్ద చెక్క రథాన్ని తయారు చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. తొందరపడి పని చేయడం వల్ల, ఆ రథం చక్రంలో ఒక చిన్న పగులు వచ్చింది. అది ఎవరికీ కనిపించలేదు, కాబట్టి అర్జున్ ఆ తప్పును దాచిపెట్టి, తనే గొప్పవాడినని చూపించుకోవాలనుకున్నాడు.
అదే సమయంలో, మీరా ఒక చిన్న చెక్క పక్షిని తయారు చేస్తోంది. అది పూర్తయ్యాక, పక్షి రెక్కపై ఒక చిన్న గీత ఉండటం ఆమె గమనించింది. అది చాలా చిన్నది, కానీ మీరాకు తన తప్పు పట్ల చాలా సిగ్గుగా అనిపించింది.
పోటీకి వచ్చిన జడ్జీల ముందు, అర్జున్ గర్వంగా తన రథాన్ని చూపించాడు. కానీ మీరా జడ్జీల దగ్గరకు వెళ్లి, 'క్షమించండి, నా పక్షిలో ఒక చిన్న లోపం ఉంది. దీన్ని చూపించడానికి నాకు సిగ్గుగా ఉంది. నేను దీన్ని సరిచేసి రేపు తీసుకురావచ్చా?' అని అడిగింది.
అర్జున్ నవ్వుతూ, 'ఎందుకు మీరా సిగ్గుపడుతున్నావు? ఎవరికీ తెలియదు కదా!' అన్నాడు.
కానీ జడ్జీలు మీరా నిజాయితీని చూసి మురిసిపోయారు. వారు ఇలా అన్నారు, 'అర్జున్ తన తప్పును దాచడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. కానీ మీరా తన తప్పును గుర్తించి, దాని పట్ల సిగ్గుపడుతూ సరిదిద్దుకోవాలని అనుకుంటోంది. తప్పు చేయడం సహజం, కానీ ఆ తప్పు పట్ల సిగ్గుపడి దాన్ని సరిచేయడమే నిజమైన గొప్పతనం.'
మీరాకు బహుమతి లభించింది. అర్జున్ ఆ రోజు ఒక గొప్ప పాఠం నేర్చుకున్నాడు: నిజమైన బలం అంటే కేవలం పని చేయడం మాత్రమే కాదు, మన తప్పులను ఒప్పుకునే గుణం కూడా.