ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നും മീര എന്നും പേരുള്ള രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അർജുൻ തന്റെ കരുത്തിൽ വലിയ അഭിമാനിയായിരുന്നു, എന്നാൽ തെറ്റുകൾ വരുത്തിയാൽ അത് മറച്ചുവെക്കുന്ന ഒരു ശീലവും അവനുണ്ടായിരുന്നു. മീര ശാന്തസ്വഭാവക്കാരിയായിരുന്നു, എന്നാൽ അവൾക്ക് വലിയ സത്യസന്ധതയുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു കരകൗശല നിർമ്മാണ മത്സരം നടന്നു. അർജുൻ ഒരു വലിയ മരപ്പാവയെ നിർമ്മിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. വേഗത്തിൽ പണി തീർക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അറിയാതെ ആ പാവയുടെ ഒരു കാലിൽ ചെറിയൊരു വിള്ളൽ വീണു. ആരും അത് കണ്ടില്ല, അതിനാൽ തന്റെ തെറ്റ് മറച്ചുവെക്കാൻ അർജുൻ തീരുമാനിച്ചു.
മീര ഒരു ചെറിയ മരപ്പക്ഷിയെ നിർമ്മിക്കുകയായിരുന്നു. അത് പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ, പക്ഷിയുടെ ചിറകിൽ ഒരു ചെറിയ പോറൽ ഉണ്ടെന്ന് അവൾ കണ്ടു. അത് വളരെ ചെറുതായിരുന്നു, എങ്കിലും അത് അവൾക്ക് വലിയ വിഷമമുണ്ടാക്കി. തന്റെ തെറ്റിൽ അവൾക്ക് ലജ്ജ തോന്നി.
വിധികർത്താക്കൾ വന്നപ്പോൾ, അർജുൻ തന്റെ പാവയെ വളരെ ഗമയോടെ കാണിച്ചു കൊടുത്തു. എന്നാൽ മീര വിധികർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു, 'ക്ഷമിക്കണം, എന്റെ പക്ഷിയുടെ ചിറകിൽ ഒരു ചെറിയ പോറലുണ്ട്. ഇത് കാണിക്കാൻ എനിക്ക് ലജ്ജ തോന്നുന്നു. ഞാൻ ഇത് ശരിയാക്കി നാളെ കൊണ്ടുവന്നാൽ മതിയോ?'
അർജുൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, 'എന്തിനാ മീര ഇത്ര വലിയ കാര്യം ആക്കുന്നത്? ആരും കാണുന്നില്ലല്ലോ!'
എന്നാൽ വിധികർത്താവ് മീരയുടെ സത്യസന്ധതയിൽ സന്തോഷിച്ചു. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, 'അർജുൻ തന്റെ തെറ്റ് മറച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാൽ മീര തന്റെ തെറ്റിൽ ലജ്ജിക്കുകയും അത് തിരുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. തെറ്റ് സംഭവിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്, എന്നാൽ ആ തെറ്റിൽ ലജ്ജിക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ മഹത്വം.'
മീരയ്ക്ക് സമ്മാനം ലഭിച്ചു. അർജുൻ അന്ന് ഒരു വലിയ പാഠം പഠിച്ചു: യഥാർത്ഥ കരുത്ത് എന്നത് തെറ്റുകൾ വരുത്താതിരിക്കലല്ല, മറിച്ച് തെറ്റുകൾ വരുത്തുമ്പോൾ അത് തിരുത്താനുള്ള മനസ്സാകുന്നു.
