ఒక అందమైన గ్రామంలో లత మరియు రవి నివసించేవారు. రవి ఒక చిత్రకారుడు. ఒకసారి రవి తన చిత్రాలను ప్రదర్శించడానికి దూరంగా ఉన్న నగరానికి వెళ్లాల్సి వచ్చింది. వెళ్లే ముందు రవి లత వేలికి ఒక బంగారు ఉంగరాన్ని తొడిగి, 'నేను త్వరలోనే తిరిగి వస్తాను, కంగారు పడకు' అని చెప్పి వెళ్ళాడు.
కొన్ని రోజులు గడిచాయి. లత ప్రతిరోజూ రవి కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉండేది. ఒకరోజు ఉదయం లత తన చేతులను చూసుకుంటుండగా, ఆ ఉంగరం వేలి నుండి కొంచెం జారి కిందకు వస్తున్నట్లు గమనించింది. అది చూసి ఆమె మనసులో భయం మొదలైంది. 'ఉంగరం వదులైపోతోంది! ఇది నా భర్త నన్ను వదిలి వెళ్ళిపోతున్నాడనడానికి సంకేతమా? అతను ఇక ఎప్పటికీ తిరిగి రాడా?' అని ఆమె కలత చెందింది.
ఆమె చాలా దిగులుగా ఉన్న సమయంలో, సాయంత్రం రవి ఎంతో సంతోషంగా ఇంటికి వచ్చాడు. లత తన భయాన్ని అతనికి చెప్పింది. రవి నవ్వుతూ, 'ప్రియతమా, ఉంగరం జారడం అనేది కాలంతో పాటు వచ్చే మార్పు వల్ల కావచ్చు, కానీ అది మన విడిపోవడానికి సంకేతం కాదు. మన మనసులు ఒకటైనంత కాలం ఏదీ మనల్ని విడదీయలేదు' అని చెప్పాడు. లత తన భయం కేవలం ఒక భ్రమ అని తెలుసుకుని సంతోషించింది.
