ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕವಿ ಎಂಬ ನರಿಯು ವಾಸಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ವರ್ಷ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಬರಗಾಲ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಕವಿಗೆ ಆಹಾರ ಹುಡುಕುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕವಿ ತುಂಬಾ ತೆಳ್ಳಗಾಗಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಕವಿ ಹತ್ತಿರದ ಹಳ್ಳಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಬ್ರೂನೊ ಎಂಬ ನಾಯಿ ತುಂಬಾ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿ ಮತ್ತು ದಪ್ಪಗಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಕವಿ ನೋಡಿದನು.
ಕವಿ ಬ್ರೂನೊ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, "ಗೆಳೆಯಾ, ನೀನು ಎಷ್ಟು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿದ್ದೀಯೆ! ನೀನು ಪ್ರತಿದಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಯಾಡಿ ಇಷ್ಟು ಆಹಾರ ತರುತ್ತೀಯಾ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ಬ್ರೂನೊ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿತು, "ಅಲ್ಲ ಗೆಳೆಯಾ, ನಾನು ಬೇಟೆಯಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಮನೆಯ ಯಜಮಾನರು ಪ್ರತಿದಿನ ನನಗೆ ರುಚಿಯಾದ ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ಹಾಲು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಮನೆಯನ್ನು ಕಾಯಿದರೆ ಸಾಕು."
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕವಿ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಪಟ್ಟನು. "ಹಾಗಾದರೆ ನೀನು ಕೂಡ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಕಾಡಿಗೆ ಬಾ, ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಆಹಾರ ಹುಡುಕಬಹುದು!" ಎಂದು ಕವಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು.
ಆದರೆ ಆಗಲೇ ಕವಿಯ ಕಣ್ಣು ಬ್ರೂನೊದ ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಗಾಯದ ಗುರುತನ್ನು ಕಂಡಿತು. "ನಿನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಗುರುತು ಹೇಗೆ ಬಂತು?" ಎಂದು ಕವಿ ಕೇಳಿದನು.
ಬ್ರೂನೊ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಸರದಿಂದ ಹೇಳಿತು, "ಒಮ್ಮೆ ನಾನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಓಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಆಗ ಯಜಮಾನರು ಕೋಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದರು. ಈಗ ನಾನು ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬಾರದು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿದಿನ ರಾತ್ರಿ ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಭಾರವಾದ ಸರಪಳಿ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ."
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಕವಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಬ್ರೂನೊಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಆಹಾರ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಓಡಾಡುವ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಕವಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. "ನಿನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಆಹಾರ ಸಿಗಬಹುದು, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಇಲ್ಲ. ನನಗೆ ಹಸಿವಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನಾನು ನನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ಇರಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕವಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಯಿತು.
ಕವಿ ಕಾಡಿನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದಾಗ, ಹಸಿವಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ಸ್ವತಂತ್ರ ಜೀವನದ ನೆಮ್ಮದಿ ಅವನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು.
Moral
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಸಂಪತ್ತು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ.
