ஒரு அடர்ந்த காட்டின் ஓரத்தில் கரிகாலன் என்ற ஒரு நரி வாழ்ந்து வந்தது. அந்த ஆண்டு காட்டில் மழை பெய்யாததால், கரிகாலனுக்குத் தேடித் தேடி உணவெடுக்க வேண்டியிருந்தது. பல நாட்களாகக் காட்டில் முறையான உணவு கிடைக்காததால், அதன் உடல் மிகவும் மெலிந்து காணப்பட்டது.
ஒரு நாள், பசியின் தாங்காமல் கரிகாலன் அருகில் இருந்த ஒரு அழகான கிராமத்திற்குச் சென்றது. அங்குள்ள வீடுகளிலிருந்த வாசனை நுகர்ந்து பார்த்தபோது, மக்கள் தங்களுக்குப் பிடித்தமான உணவுகளைச் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருப்பதை அது கண்டது. அப்போது, ஒரு வீட்டின் வாசலில் மிகவும் ஆரோக்கியமாகவும், குண்டாகவும் ஒரு நாய் அமர்ந்திருப்பதை கரிகாலன் பார்த்தது.
கரிகாலன் மெல்ல அந்த நாயின் அருகில் சென்று, "நண்பா, நீ எவ்வளவு அழகாகவும் ஆரோக்கியமாகவும் இருக்கிறாய்! நீ தினமும் காட்டில் வேட்டையாடி இவ்வளவு உணவைச் சேகரிக்கிறாயா?" என்று கேட்டது.
அந்த நாய் சிரித்துக்கொண்டே, "இல்லை நண்பா, நான் வேட்டையாடுவதில்லை. இந்த வீட்டின் உரிமையாளர் தினமும் எனக்குத் தேவையான இறைச்சியையும் பாலும் தருகிறார். நான் வீட்டைப் பாதுகாத்தால் போதும்," என்று பெருமையாகச் சொன்னது.
கரிகாலனுக்கு மகிழ்ச்சி தாங்கவில்லை. "அப்படியென்றால் நீயும் என்னுடன் காட்டுக்கு வந்துவிடு, அங்கு நமக்குத் தேவையான உணவை நாமே தேடிக்கொள்ளலாம்," என்று அழைத்தது. ஆனால், அப்போதுதான் கரிகாலனின் கண்கள் அந்த நாயின் கழுத்தைச் சுற்றியிருந்த ஒரு தழும்பைக் கண்டன. அந்தத் தழும்பு ஒரு சங்கிலியால் ஏற்பட்ட காயம் போலத் தெரிந்தது.
"உன் கழுத்தில் அந்தத் தழும்பு எப்படி வந்தது?" என்று கரிகாலன் கவலையுடன் கேட்டது.
அந்த நாய் சற்றுத் தயங்கிவிட்டு, "ஒருமுறை நான் வீட்டை விட்டு வெளியே ஓட முயன்றேன். அப்போது என் உரிமையாளர் கோபமடைந்து என்னை ஒரு தடியால் அடித்தார். அதன் பிறகு, நான் ஓடிவிடக் கூடாது என்பதற்காக ஒவ்வொரு இரவும் என் கழுத்தில் கனமான இரும்புச் சங்கிலியைப் போட்டுத் தடுத்து விடுகிறார்கள்," என்று சோகமாகச் சொன்னது.
அந்த நாய் சொல்வதைக் கேட்ட கரிகாலன் அதிர்ந்து போனது. "உனக்குத் தினமும் நல்ல உணவு கிடைக்கிறது உண்மைதான். ஆனால், உனது விருப்பப்படி நீ எங்கு வேண்டுமானாலும் செல்ல முடியாது. உனது சுதந்திரம் பறிக்கப்பட்டுவிட்டது. எனக்குப் பசி இருக்கலாம், ஆனால் நான் சுதந்திரமாகச் சுற்றத் தவறு செய்யமாட்டேன்," என்று கூறியது.
உடனே கரிகாலன் அங்கிருந்து எழுந்து, தன் காட்டை நோக்கித் திரும்பியது. பசியுடன் இருந்தாலும், வானத்தைப் பார்த்துச் சுதந்திரமாகச் சுவாசிக்கும் அந்த உணர்வு அதற்குப் பெரும் மகிழ்ச்சியைத் தந்தது.
பாடம்
சுதந்திரத்தை விடப் பெரிய செல்வம் வேறொன்றும் இல்லை.
