കാടിന്റെ അതിർത്തിയിൽ കവി എന്നൊരു കുറുക്കൻ താമസിച്ചിരുന്നു. ആ വർഷം കാട്ടിൽ കടുത്ത വരൾച്ച ഉണ്ടായതുകൊണ്ട് കവിക്ക് ആഹാരം കണ്ടെത്താൻ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. വിശപ്പുകൊണ്ട് അവൻ മെലിഞ്ഞുപോയിരുന്നു.
ഭക്ഷണം തേടി അവൻ അടുത്തുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ അരികിലെത്തി. അവിടെ ഒരു വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് വളരെ ആരോഗ്യത്തോടെ ഇരിക്കുന്ന ബ്രൂണോ എന്ന നായയെ അവൻ കണ്ടു. ബ്രൂണോയുടെ രോമങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അവൻ നല്ല തടിച്ചവനുമായിരുന്നു.
കവി ബ്രൂണോയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് ചോദിച്ചു, "സുഹൃത്തേ, നീ എത്ര ആരോഗ്യത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു! നീ കാട്ടിൽ വേട്ടയാടിയിട്ടാണോ ഇത്രയും ഭക്ഷണം കണ്ടെത്തുന്നത്?"
ബ്രൂണോ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "അല്ല കൂട്ടുകാരാ, ഞാൻ വേട്ടയാടാറില്ല. എന്റെ യജമാനൻ എനിക്ക് എല്ലാ ദിവസവും നല്ല ഇറച്ചിയും പാലും തരും. ഞാൻ വീടിന് കാവൽ നിന്നാൽ മാത്രം മതി."
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ കവിക്ക് വലിയ അത്ഭുതം തോന്നി. "എങ്കിൽ നീയും എന്റെ കൂടെ കാട്ടിലേക്ക് വരൂ, നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാം!" കവി അവനെ ക്ഷണിച്ചു.
എന്നാൽ ആ സമയത്താണ് ബ്രൂണോയുടെ കഴുത്തിലെ ഒരു പാട് കവി ശ്രദ്ധിച്ചത്. അത് ഒരു ചങ്ങല കൊണ്ട് ഉണ്ടായ മുറിവാണെന്ന് അവന് തോന്നി. "നിന്റെ കഴുത്തിലെ ആ പാട് എങ്ങനെ ഉണ്ടായി?" കവി സങ്കടത്തോടെ ചോദിച്ചു.
ബ്രൂണോയുടെ മുഖം വാടി. "ഒരിക്കൽ ഞാൻ വീടിന് പുറത്തേക്ക് ഓടിപ്പോകാൻ ശ്രമിച്ചു. അന്ന് യജമാനൻ എന്നെ ഒരു വടികൊണ്ട് അടിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഞാൻ പുറത്തുപോകാതിരിക്കാൻ എല്ലാ രാത്രിയും എന്റെ കഴുത്തിൽ വലിയൊരു ചങ്ങല കെട്ടിയിടും."
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ കവി ഞെട്ടിപ്പോയി. നല്ല ഭക്ഷണം ഉണ്ടെങ്കിലും ബ്രൂണോയ്ക്ക് തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം എവിടെ വേണമെങ്കിലും പോകാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. "നിനക്ക് നല്ല ഭക്ഷണം കിട്ടുന്നുണ്ടാകാം, പക്ഷേ നിനക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമില്ല. എനിക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ടാകാം, പക്ഷേ എനിക്ക് എന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ നടക്കാൻ കഴിയുന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ കാര്യം."
കവി ഉടനെ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നും കാട്ടിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി. വിശന്നാലും കാട്ടിലെ കാറ്റേറ്റ് സ്വതന്ത്രനായി നടക്കാൻ കഴിയുന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ സന്തോഷമെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
Moral
സ്വാതന്ത്ര്യത്തേക്കാൾ വലിയൊരു സമ്പാദ്യമില്ല.
