ಬೆಟ್ಟಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ಒಂದು ಸುಂದರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಲೂನಾ ಎಂಬ ರಾಜಕುಮಾರಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಬಳಿ ಎಲ್ಲಾ ಸುಖಭೋಗಗಳಿದ್ದವು, ಆದರೂ ಅವಳಿಗೆ ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ತೃಪ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. 'ನನಗೆ ಇನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಅರಮನೆ ಬೇಕು, ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ವಜ್ರಗಳು ಬೇಕು' ಎಂದು ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಗೊಣಗುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಒಂದು ದಿನ ಅವಳು ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಬಳಿ ಬಂದು, 'ಅಮ್ಮಾ, ನನಗೆ ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಸ್ತುಗಳೆಲ್ಲ ಬೇಕು!' ಎಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದಳು. ತಾಯಿಯು, 'ಇದ್ದದ್ದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರೂ ಲೂನಾ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಇಬ್ಬರು ಮಾಂತ್ರಿಕ ದೇವತೆಗಳು ಬಂದು ಅವಳು ಕೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೀಡುವ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ತಕ್ಷಣವೇ ಲೂನಾಳ ಕೋಣೆ ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ವಸ್ತುವಿನಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಯಿತು.
ಆದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಲೂನಾಳಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಯಿತು. ಅತಿಯಾದ ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಅವಳನ್ನು ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಬಂದ ನೂರಾರು ಸೇವಕರಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಅವಳಿಗೆ ಏಕಾಂತವಾಗಿ ಆಟವಾಡಲು ಅಥವಾ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಮಲಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಇಡೀ ಜೀವನ ಗೊಂದಲಮಯವಾಯಿತು.
ಲೂನಾ ಅಳುತ್ತಾ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ಬಳಿ ಓಡಿಹೋದಳು. 'ಅಮ್ಮಾ, ನನಗೆ ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಬೇಡ, ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಜೀವನವೇ ಬೇಕು!' ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ದೇವತೆಗಳು ಮರಳಿ ಬಂದು ಆ ಎಲ್ಲಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹಿಂಪಡೆದರು. ಈಗ ಲೂನಾ ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಸರಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಳು.
Moral
ಅತಿಯಾದ ಆಸೆ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
