മലനിരകൾക്കിടയിലുള്ള ഒരു രാജ്യത്ത് ലൂന എന്ന രാജകുമാരി ജീവിച്ചിരുന്നു. അവൾക്ക് നല്ല വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും കളിപ്പാട്ടങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അവൾക്ക് ഒരിക്കലും തൃപ്തി തോന്നിയിരുന്നില്ല. 'എനിക്ക് ഇതിലും വലിയ കൊട്ടാരവും കൂടുതൽ തിളക്കമുള്ള രത്നങ്ങളും വേണം' എന്ന് അവൾ എപ്പോഴും പരാതി പറയുമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം അവൾ തന്റെ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു, 'അമ്മേ, എനിക്ക് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച വസ്തുക്കളെല്ലാം വേണം!' അമ്മ അവൾക്ക് സന്തോഷം ഉള്ളതുകൊണ്ട് സന്തോഷിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞുതന്നെങ്കിലും ലൂന അത് കേട്ടില്ല. അവളുടെ ഈ ആഗ്രഹം കണ്ട് രണ്ട് മാലാഖമാർ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നൽകാം എന്ന് വരം നൽകുകയും ചെയ്തു.
പെട്ടെന്ന് ലൂനയുടെ മുറി നിറയെ സ്വർണ്ണവും വസ്ത്രങ്ങളും ആഭരണങ്ങളും വന്നു നിറഞ്ഞു. അവൾക്ക് സേവനം ചെയ്യാൻ ഒരുപാട് ആളുകളും എത്തി. ആദ്യം ലൂനയ്ക്ക് വലിയ സന്തോഷമായി. എന്നാൽ അധികം വൈകാതെ അവൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടായിത്തുടങ്ങി. എപ്പോഴും ആളുകൾ അവളെ ശല്യം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾക്ക് കളിക്കാനോ ഉറങ്ങാനോ പോലും സമയം കിട്ടിയില്ല. അവളുടെ സ്വകാര്യതയും സമാധാനവും നഷ്ടപ്പെട്ടു.
കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ലൂന അമ്മയുടെ അടുത്തെത്തി പറഞ്ഞു, 'അമ്മേ, എനിക്ക് ഈ ആഡംബരങ്ങൾ വേണ്ട, എന്റെ പഴയ ജീവിതം മതി!' അവളുടെ സങ്കടം കണ്ട മാലാഖമാർ വന്ന് ആ വരം തിരിച്ചെടുക്കുകയും എല്ലാം പഴയപടിയാക്കുകയും ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ ലൂനയ്ക്ക് തന്റെ കയ്യിലുള്ള ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ വലിയ സന്തോഷം ലഭിക്കുന്നു.
Moral
അമിതമായ ആഗ്രഹം സമാധാനം നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു.
