ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಾಲು ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಕರಡಿ ಇತ್ತು. ಬಾಲು ತುಂಬಾ ಕೋಪಿಷ್ಠನಾಗಿದ್ದನು. ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಕ್ಕೂ ಅವನು ಸಿಟ್ಟಾಗುವನು, ಹಾಗಾಗಿ ಕಾಡಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಕಂಡು ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದವು.
ಒಂದು ದಿನ ಬಾಲುಗೆ ತುಂಬಾ ಹಸಿವಾಯಿತು. ಆಹಾರ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೋಗುವಾಗ ಒಂದು ಮರದ ಕೊಂಬೆಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದಾದ ಜೇನುಗೂಡು ಕಂಡಿತು. 'ಇವತ್ತು ಜೇನುತುಪ್ಪದ ಔತಣ!' ಎಂದು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾ ಬಾಲು ಗೂಡಿನ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು.
ಬಾಲು ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಪಂಜಗಳಿಂದ ಜೇನುಗೂಡನ್ನು ಕೆದಕಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಆಗ ಅಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಜೇನುನೊಣವು ಗೂಡಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಾಲಿನ ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಜೋರಾಗಿ ಕಚ್ಚಿತು.
'ಅಯ್ಯೋ! ನೋವಾಗುತ್ತಿದೆ!' ಎಂದು ಬಾಲು ಅಬ್ಬರಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪ ಬಂದಿತು. 'ನಾನೇ ಈ ಕಾಡಿನ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಣಿ, ಈ ಪುಟ್ಟ ಜೇನುನೊಣ ನನಗೆ ಕಚ್ಚಬಹುದೇ?' ಎಂದು ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ ಜೇನುಗೂಡನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ನಾಶಮಾಡಲು ಹೋದನು.
ಇದರಿಂದ ಜೇನುನೊಣಗಳ ಗುಂಪು ಹೊರಬಂದು ಬಾಲನ್ನು ಸುತ್ತುವಳಿತು. ಅವು ಅವನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ, ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚತೊಡಗಿದವು. 'ಅಯ್ಯೋ, ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ! ತುಂಬಾ ನೋವಾಗುತ್ತಿದೆ!' ಎಂದು ಬಾಲು ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಓಡತೊಡಗಿದನು. ಜೇನುನೊಣಗಳು ಅವನನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದವು.
ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದಾರಿ ಕಾಣದೆ, ಬಾಲು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೆರೆಗೆ ಜಿಗಿದನು. ನೀರೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ತಾನೇ ತಡೆದುಕೊಂಡನು. ಜೇನುನೊಣಗಳು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಅವನು ನೀರចេញ ಬಂದನು. ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪಾಠ ಬಾಲಿಗೆ ಅಂದು ತಿಳಿಯಿತು.
Moral
ಕೋಪವು ತೊಂದರೆಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ; ತಾಳ್ಮೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
