ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕವಿ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ಚುರುಕಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕೆಟ್ಟ ಗುಣಗಳಿದ್ದವು: ಅಸೂಯೆ, ಅತಿಯಾದ ಆಸೆ, ಸಿಟ್ಟು ಮತ್ತು ಕಹಿ ಮಾತುಗಳು. ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರು ಹೊಸ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತಂದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಅಸೂಯೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ತನಗೆ ಸಿಗದಿದ್ದಾಗ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಮಾತಾಡುವಾಗ ಇತರರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಮ್ಮೆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಕಲೆ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಯಿತು. ಕವಿಯ ಗೆಳೆಯ ಅರ್ಜುನ್ ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾದ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿದನು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಕವಿಗೆ ಅಸೂಯೆಯಾಯಿತು. ಅರ್ಜುನ್ ಗೆದ್ದಾಗ, ಕವಿ ಸಿಟ್ಟಿನಿಂದ, 'ನಿನ್ನ ಚಿತ್ರ ಸರಿಯಿಲ್ಲ, ನಿನಗೆ ಅದೃಷ್ಟ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಅಷ್ಟೇ!' ಎಂದು ಕೂಗಿದನು. ಅರ್ಜುನ್ ತುಂಬಾ ಬೇಸರಗೊಂಡು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದನು.
ಅಂದು ಸಂಜೆ ಕವಿಯ ಅಜ್ಜ ಅವನನ್ನು ಕರೆದು ಹೇಳಿದರು, 'ಕವಿ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಸೂಯೆ, ಆಸೆ, ಸಿಟ್ಟು ಮತ್ತು ಕಹಿ ಮಾತುಗಳಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯತನ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.' ಕವಿ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಅರಿತನು. ಮರುದಿನ ಅವನು ಅರ್ಜುನ್ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿದನು. ಮುಂದೆ ಇಂತಹ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಕವಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗನಾದನು.
