ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಆದಿತ್ಯ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಜೊತೆ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದಿತ್ಯ ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು; ಒಳ್ಳೆಯದಾದಾಗ ಅತಿಯಾಗಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟದ್ದಾದಾಗ ಅತಿಯಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ, ಹಬ್ಬಕ್ಕಾಗಿ ಆದಿತ್ಯ ತಯಾರಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಮಾರಾಟವಾದವು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಗಿ, "ನಾನು ಅದ್ಭುತ ಕಲಾವಿದ!" ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಮರುದಿನವೇ, ಅವನು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಮಾಡಿದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮಡಕೆ ಒಡೆದು ಹೋಯಿತು. ಆದಿತ್ಯ ಅಳುತ್ತಾ, "ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿದು ಹೋಯಿತು, ನಾನು ಸೋತವನು!" ಎಂದು ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು.
ಅವನ ತಂದೆ ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳಿದರು, "ಆದಿತ್ಯಾ, ಲಾಭ ಮತ್ತು ನಷ್ಟ ಎಂಬುದು ಜೀವನದ ಎರಡು ಮುಖಗಳು. ಲಾಭ ಬಂದಾಗ ಅಹಂಕಾರ ಪಡಬಾರದು, ನಷ್ಟವಾದಾಗ ಕುಗ್ಗಬಾರದು. ಎಲ್ಲಾ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನಿ ಗುಣ."
ಆದಿತ್ಯ ತನ್ನ ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದನು. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಾಡಿದ ಹೊಸ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಮಾರಾಟವಾದವು. ಈ ಬಾರಿ ಅವನಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾದಾಗ ಅವನು ಅತಿಯಾಗಿ ಬೀಗದೆ, ಶಾಂತವಾಗಿ ಇದ್ದನು. ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಕಲಿತಿದ್ದನು.
