ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ആദിത്യൻ എന്നൊരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവൻ തന്റെ പിതാവിനോടൊപ്പം ഒരു മൺപാത്ര നിർമ്മാണ ശാലയിൽ സഹായിയായി ജോലി ചെയ്തിരുന്നു. ആദിത്യൻ മിടുക്കനായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് ഒരു കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു; നല്ലത് നടന്നാൽ അവൻ അമിതമായി സന്തോഷിക്കുകയും, മോശം നടന്നാൽ അവൻ അമിതമായി സങ്കടപ്പെടുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം, ഗ്രാമത്തിലെ ഉത്സവത്തിനായി ആദിത്യൻ ഉണ്ടാക്കിയ പാത്രങ്ങളെല്ലാം വിറ്റുപോയി. അവൻ സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടി, "ഞാൻ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കലാകാരനാണ്!" എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ പിറ്റേദിവസം, അവൻ ഏറെ പ്രയത്നിച്ചുണ്ടാക്കിയ ഒരു വലിയ പാത്രം തറയിൽ വീണ് തകർന്നുപോയി. ആദിത്യൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട്, "എല്ലാം അവസാനിച്ചു, ഞാൻ ഒരു പരാജയമാണ്!" എന്ന് പറഞ്ഞു.
അവന്റെ പിതാവ് അരികിൽ വന്ന് ശാന്തനായി പറഞ്ഞു, "ആദിത്യാ, ലാഭവും നഷ്ടവും ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ലാഭം വരുമ്പോൾ അഹങ്കരിക്കരുത്, നഷ്ടം വരുമ്പോൾ തളരരുത്. ഒരു നല്ല മനുഷ്യന്റെ ലക്ഷണം എല്ലാ സാഹചര്യത്തിലും മനസ്സിനെ സമനിലയിൽ നിർത്തുക എന്നതാണ്."
ആദിത്യൻ കണ്ണുനീർ തുടച്ച് വീണ്ടും ജോലി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവൻ ഉണ്ടാക്കിയ പുതിയ പാത്രങ്ങൾ പഴയതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ വിറ്റുപോയി. ഇത്തവണ സന്തോഷം വന്നപ്പോൾ അവൻ അമിതമായി ആവേശം കാണിച്ചില്ല, പകരം ശാന്തനായി ഇരുന്നു. മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ അവൻ പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
