ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಲಿಯೋ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಲಿಯೋ ತುಂಬಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಇದ್ದನು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಹಂಕಾರವಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಅವನು ತೋಟದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಸಾಲಿನ ಇರುವೆಗಳು ಆಹಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಲಿಯೋ ಅವರಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅವನು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ನೆಲವನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ತಟ್ಟುತ್ತಾ, 'ನೀವು ಎಷ್ಟು ಸಣ್ಣವರು! ನಾನು ಬೇಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ತುಳಿದು ಹಾಕಬಹುದು!' ಎಂದು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು.
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಅಣ್ಣ ಸಮ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು. ಲಿಯೋ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಸಮ ಕೇಳಿದನು, 'ಲಿಯೋ, ನೀನು ಈ ಪುಟ್ಟ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ?' ಲಿಯೋ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ, 'ನಾನು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಇವರು ಏನೂ ಅಲ್ಲ!' ಎಂದನು.
ಸಮ ಶಾಂತವಾಗಿ ಲಿಯೋನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಹೇಳಿದನು, 'ಲಿಯೋ, ಕಳೆದ ವಾರ ನಾವು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನೆನಪಿದೆಯೇ? ದೊಡ್ಡ ಗುಡುಗು ಮತ್ತು ಮಿಂಚು ಬಂದಾಗ ನೀನು ಎಷ್ಟು ಹೆದರಿ ನಡುಗಿದ್ದೆ? ಆಗ ನೀನು ಎಷ್ಟು ಅಸಹಾಯಕನೆಂದು ನಿನಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು ಅಲ್ವೇ? ಆ ಕ್ಷಣವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊ. ನೀನು ಇರುವೆಗಳಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡವನಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನೀನೂ ಕೂಡ ಬಲಶಾಲಿಗಳ ಮುಂದೆ ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿದ್ದೀಯಲ್ಲವೇ? ಹಾಗಾಗಿ ನಿನ್ನಗಿಂತ ಸಣ್ಣವರ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಿಸು.'
ಲಿಯೋನಿಗೆ ತನ್ನ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಯಿತು. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಭಯ ಅವನಿಗೆ ನೆನಪಾಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಲಿಯೋ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ದಯೆಯಿಂದ ಕಾಣಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
