ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಲಿಯೋ ಎಂಬ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಅವನ ಅಜ್ಜ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಲಿಯೋ ತುಂಬಾ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಇರುತ್ತಿದ್ದ, ಆದರೆ ಆಟವಾಡುವಾಗ ಅರಿಯದೆ ಸಣ್ಣ ಇರುವೆಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಕೀಟಗಳನ್ನು ತುಳಿಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ಒಂದು ದಿನ, ಲಿಯೋ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಚಿಟ್ಟೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅದು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. 'ಇದನ್ನು ನಾನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ತೋರಿಸಬೇಕು!' ಎಂದು ಲಿಯೋ ಯೋಚಿಸಿದನು. ಅವನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಆ ಹೂವಿನ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅವನ ಅಜ್ಜ ಅವನನ್ನು ತಡೆದರು. "ಲಿಯೋ, ನಿಲ್ಲು!" ಎಂದು ಮೃದುವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು.
"ಅಜ್ಜಾ, ನೋಡಿ ಈ ಚಿಟ್ಟೆ ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿದೆ!" ಲಿಯೋ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹೇಳಿದನು.
ಅಜ್ಜ ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು, "ಲಿಯೋ, ನಾವು ನಡೆಯುವ ಹಾದಿ ಎಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಬಹುದು ಗೊತ್ತಾ? ನಾವು ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಯನ್ನು ನೋಯಿಸದೆ ಅಥವಾ ಕೊಲ್ಲದೆ ಬದುಕುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಹಾದಿ. ಈ ಚಿಟ್ಟೆಯು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಲು ಹುಟ್ಟಿದೆ, ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಅದರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಜೀವಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯ ಮೇಲೂ ದಯೆ ತೋರಿಸುವುದು ದೊಡ್ಡ ಗುಣ."
ಲಿಯೋ ಆ ಚಿಟ್ಟೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದನು. ತಾನು ಹತ್ತಿರ ಹೋದಾಗ ಅದು ಎಷ್ಟು ಹೆದರಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಲಿಯೋ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಚಿಟ್ಟೆಯು ರೆಕ್ಕೆ ಬಡಿಯುತ್ತಾ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಹೋಯಿತು. ಅದನ್ನು ಹಾರುತ್ತಾ ನೋಡಿ ಲಿಯೋನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಲಿಯೋ ಯಾವುದೇ ಜೀವಿಯನ್ನು ನೋಯಿಸದೆ ಬದುಕಲು ಕಲಿಯುತ್ತಾನೆ.
