ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ ലിയോ എന്ന ബാലനും അവന്റെ മുത്തശ്ശനും താമസിച്ചിരുന്നു. ലിയോ വളരെ ചുറുചുറുക്കുള്ള കുട്ടിയായിരുന്നു, എങ്കിലും കളിക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ ചെറിയ ഉറുമ്പുകളെയും പ്രാണികളെയും ചവിട്ടി നശിപ്പിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്, ലിയോ ഒരു മനോഹരമായ നീല ചിത്രശലഭത്തെ കണ്ടു. അത് കാണാൻ എത്ര ഭംഗിയായിരുന്നു! 'എനിക്കതിനെ പിടികൂടണം, കൂട്ടുകാർക്ക് കാണിച്ചു കൊടുക്കണം,' എന്ന് അവൻ ആലോചിച്ചു. അവൻ പതുക്കെ ആ പൂച്ചെടിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി.
അപ്പോൾ മുത്തശ്ശൻ അവനെ തടഞ്ഞു. 'ലിയോ, നിൽക്കൂ!'
'എന്താ മുത്തശ്ശൻ? എനിക്ക് ഈ ചിത്രശലഭത്തെ ഒന്ന് തൊടണം,' ലിയോ പറഞ്ഞു.
മുത്തശ്ശൻ അവനെ അരികിൽ ഇരുത്തി പറഞ്ഞു, 'മകനേ, നമ്മൾ സഞ്ചരിക്കുന്ന വഴി എത്ര നല്ലതാണെന്ന് എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയാം? നമ്മൾ ഒരു ജീവിയെപ്പോലും ഉപദ്രവിക്കാതെയും കൊല്ലാതെയും ജീവിക്കാൻ ശീലിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും നല്ല വഴി. ഈ ചിത്രശലഭം പറക്കാനാണ് ജനിച്ചത്, ഒരു കുപ്പിയിൽ ഇരിക്കാനല്ല. അതിനെ പിടികൂടുന്നത് അതിന്റെ ജീവനും സ്വാതന്ത്ര്യവും ഇല്ലാതാക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്.'
ലിയോ ആ ചിത്രശലഭത്തെ നോക്കി. താൻ അതിനെ പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ അത് എത്ര ഭയന്നു വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. ലിയോ പതുക്കെ കൈ പിൻവലിച്ചു. ചിത്രശലഭം ചിറകടിച്ചു ആകാശത്തേക്ക് പറന്നുപോയി. അത് സന്തോഷത്തോടെ പറക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ലിയോയുടെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു സംതൃപ്തി തോന്നി. അന്നുമുതൽ, ചെറിയ ജീവികളെ പോലും ഉപദ്രവിക്കാതെ ജീവിക്കാൻ ലിയോ പഠിച്ചു.
