ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನ್ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿದ್ದನು. ಅವನ ಬಳಿ ತುಂಬಾ ಪ್ರಿಯವಾದ ಒಂದು ಮರದ ಆಟಿಕೆ ಕಾರು ಇತ್ತು. ಅವನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೂ ಅದನ್ನು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯ ರೋಹನ್ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆಟಿಕೆ ಕಾರು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಮುರಿದುಹೋಯಿತು. ಅರ್ಜುನ್ ತುಂಬಾ ಅಳತೊಡಗಿದನು. ತನ್ನ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಮುಗಿದುಹೋಯಿತು ಎಂದು ಅವನು ಭಾವಿಸಿದನು.
ಅವನ ತಾತ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದನು, 'ಅರ್ಜುನ್, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ. ವಸ್ತುಗಳು ಬರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ನೀನು ಆ ಆಟಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ಆಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಈಗ ನೋವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸು, ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯಾಮೋಹ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಡ.'
ಅರ್ಜುನ್ ತಾತ ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದನು. ತನ್ನ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಆ ಆಟಿಕೆಯಲ್ಲಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಆ ಆಟಿಕೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ತನ್ನ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯಾಮೋಹ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ವಸ್ತುಗಳು ಬದಲಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿ ಬದಲಾಗಬಾರದು ಎಂದು ಅವನು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಿತವಾಗಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಕಲಿತನು.
