ശാന്തമായ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ അർജുൻ എന്നൊരു ബാലൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു മരപ്പാവ ഉണ്ടായിരുന്നു. എവിടെ പോയാലും അവൻ അത് കൂടെ കൊണ്ടുപോകുമായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം തന്റെ കൂട്ടുകാരനായ രാഹുലിനോടൊപ്പം കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അബദ്ധത്തിൽ ആ പാവ തറയിൽ വീണ് പൊട്ടിപ്പോയി. അർജുൻ സങ്കടം കൊണ്ട് കരയാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ ലോകം തന്നെ അവസാനിച്ചുവെന്ന് അവൻ കരുതി.
അപ്പോൾ അവന്റെ മുത്തച്ഛൻ അടുത്തു വന്ന് അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. 'അർജുൻ, ഈ ലോകത്തിലെ എല്ലാ വസ്തുക്കളും മാറ്റത്തിന് വിധേയമാണ്. അവ എന്നും നിലനിൽക്കില്ല. ഒരു വസ്തുവിനോടുള്ള അമിതമായ ആഗ്രഹം നിന്നെ സങ്കടപ്പെടുത്തുന്നു. വസ്തുക്കളെ സ്നേഹിക്കുക, എന്നാൽ അവയിൽ അമിതമായി പറ്റിപ്പിടിക്കരുത്,' എന്ന് മുത്തച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
അർജുൻ ആലോചിച്ചു. തന്റെ സങ്കടത്തിന് കാരണം ആ പാവയോടുള്ള തന്റെ അമിതമായ ആസക്തിയാണെന്ന് അവൻ മനസ്സിലാക്കി. വസ്തുക്കൾ വരും പോകും, എന്നാൽ മനസ്സിന്റെ സമാധാനം നിലനിർത്തണം എന്ന് അവൻ പഠിച്ചു. അന്നുമുതൽ, അവൻ സന്തോഷത്തോടെ കളിച്ചു, എന്നാൽ നഷ്ടങ്ങളിൽ തളരാതെ ഇരിക്കാനും പഠിച്ചു.
