ಒಂದು ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಬಿಲನ್ ಎಂಬ ಮೊಲವಿತ್ತು. ಕಬಿಲನ್ ತುಂಬಾ ಚುರುಕಾಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಅಭ್ಯಾಸವಿತ್ತು; ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ತಲುಪಬೇಕೆಂಬ ಹಠ. ಒಂದು ದಿನ, ಕಬಿಲನ್ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮಾವಿನ ಮರವನ್ನು ಕಂಡಿತು. ಆ ಮರದ ಅತ್ಯಂತ ಮೇಲಿನ ಕೊಂಬೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಗಾರದ ಬಣ್ಣದ ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳು ತೂಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಕಬಿಲನ್ ಮರ ಹತ್ತಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಕೆಳಗಿನ ಕೊಂಬೆಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದವು. 'ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಹೋದರೆ ಆ ದೊಡ್ಡ ಹಣ್ಣನ್ನು ಸಿಗಬಹುದು!' ಎಂದು ಅದು ಯೋಚಿಸಿತು. ಅದರ ಸ್ನೇಹಿತ ಮಣಿ ಎಂಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮೊಲ ಎಚ್ಚರಿಸಿತು, 'ಕಬಿಲನ್, ನಿಲ್ಲು! ನೀನು ಈಗಾಗಲೇ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೀಯಾ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನು, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೋದರೆ ಅಪಾಯ!' ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
ಆದರೆ ಕಬಿಲನ್ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಮರದ ಕೊನೆಯ ತುದಿಯವರೆಗೂ ಹತ್ತಿತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು, ತಕ್ಷಣವೇ ಆ ತೆಳುವಾದ ಕೊಂಬೆ 'ಟಕ್' ಎಂದು ಮುರಿದು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಕಬಿಲನ್ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಒಂದು ಪೊದೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಾಣ ಉಳಿಯಿತು, ಆದರೆ ಕಾಲಿಗೆ ಗಾಯವಾಯಿತು. ಮಿತಿ ಮೀರಿ ಹೋದರೆ ಅಪಾಯ ಎಂಬ ಪಾಠವನ್ನು ಕಬಿಲನ್ ಅಂದು ಕಲಿತುಕೊಂಡಿತು.
