പച്ചപ്പാർന്ന ഒരു വനത്തിൽ കബിലൻ എന്നൊരു മുയൽ ജീവിച്ചിരുന്നു. കബിലൻ വളരെ വേഗത്തിൽ ഓടുന്നവനായിരുന്നു, പക്ഷേ അവന് ഒരു കുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു; എപ്പോഴും കൂടുതൽ ഉയരത്തിൽ എത്തണമെന്ന വാശിയായിരുന്നു അവന്. ഒരു ദിവസം, ഒരു വലിയ മാവ് കബിലന്റെ കണ്ണിൽപ്പെട്ടു. ആ മരത്തിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലെ കൊമ്പിൽ നല്ല പഴുത്ത മാമ്പഴങ്ങൾ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കബിലൻ മരത്തിൽ കയറാൻ തുടങ്ങി. താഴെയുള്ള കൊമ്പുകൾ നല്ല ബലമുള്ളതായിരുന്നു. 'ഇത്തിരി കൂടി മുന്നോട്ട് പോയാൽ ആ വലിയ മാമ്പഴം എനിക്ക് കിട്ടും!' എന്ന് അവൻ കരുതി. അവന്റെ കൂട്ടുകാരനായ മണി എന്ന ബുദ്ധിമാനായ മുയൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, 'കബിലൻ, നിൽക്കൂ! നീ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഒരുപാട് ഉയരത്തിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. അവിടെ നിൽക്കുന്ന പഴങ്ങൾ കഴിച്ച് മതി, കൂടുതൽ മുകളിലേക്ക് പോകരുത്, അത് അപകടമാണ്!'
പക്ഷേ കബിലൻ അത് കേട്ടില്ല. അത് മരത്തിന്റെ ഏറ്റവും നേർത്ത കൊമ്പിലേക്ക് നീങ്ങി. പെട്ടെന്ന് ഒരു കാറ്റ് വീശിയപ്പോൾ, ആ നേർത്ത കൊമ്പ് ഒടിഞ്ഞുപോയി. കബിലൻ താഴേക്ക് വീണു. ഭാഗ്യത്തിന് ഒരു കുറ്റിക്കാട്ടിലായിരുന്നു വീണത്, പക്ഷേ അവന്റെ കാലിന് നല്ല പരിക്കേറ്റു. തന്റെ ആഗ്രഹം എത്രത്തോളം അപകടകരമാണെന്ന് കബിലൻ അന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
