ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕವին ಎಂಬ ಹುಡುಗ ಮತ್ತು ಅವನ ಜಾಣ ಅಜ್ಜ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಜ್ಜ ಯಾವಾಗಲೂ "ಆಹಾರವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಔಷಧಿ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ದಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಕವಿನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಸಿಹಿ ತಿಂಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಗೆಬಗೆಯ ಖಾದ್ಯಗಳು ಮೇಜಿನ ಮೇಲಿತ್ತು. ಕವಿನ ತಡೆಯಲಾರದೆ, ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬುವವರೆಗೆ ಅತಿಯಾಗಿ ತಿಂದನು.
ತಕ್ಷಣವೇ ಕವಿನಿಗೆ ಆಟವಾಡಲು ಆಸಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು, ಮೈ ಕೈ ಭಾರವಾದಂತಾಯಿತು. "ಅಜ್ಜಾ, ನನಗೆ ಯಾಕೆ ಇಷ್ಟು ಸುಸ್ತಾಗುತ್ತಿದೆ?" ಎಂದು ಕವին ಕೇಳಿದನು.
ಅಜ್ಜ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು, "ಕವಿನ, ನಿನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹಳೆಯ ಆಹಾರ ಸರಿಯಾಗಿ ಜೀರ್ಣವಾಗುವ ಮೊದಲೇ ನೀನು ಹೊಸ ಆಹಾರವನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದೀಯಾ. ಇದು ನಿನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಶಕ್ತಿಯ ಬದಲಿಗೆ ಹೊರೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆಹಾರವು ಸರಿಯಾಗಿ ಜೀರ್ಣವಾದ ನಂತರ, ಮಿತವಾಗಿ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸು. ಅದುವೇ ನಿನಗೆ ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ."
ಅಂದಿನಿಂದ ಕವಿನ ತನ್ನ ಆಹಾರದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡನು. ಹಸಿವಾದಾಗ ಮಾತ್ರ, ಮಿತವಾಗಿ ತಿನ್ನುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡನು. ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಇರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
