ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇಲಾ ಮತ್ತು ಅವಳ ಪತಿ ರವಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ರವಿ ಒಬ್ಬ ಕರಕುಶಲತಜ್ಞ. ಒಮ್ಮೆ ರವಿ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ದೂರದ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ಅವನು ಇಲ್ಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಲಾ ಪ್ರತೀ ಕ್ಷಣವೂ ಅವನ ನೆನಪಿನಲ್ಲೇ ಇದ್ದಳು. ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಕುಳಿತು ಅವನು ಯಾವಾಗ ಮರಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಅವಳು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವನ ಅಗಲಿಕೆಯಿಂದ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ನಿದ್ರೆ ಇಲ್ಲದಂತಾಯಿತು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ರವಿ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದನು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವವಾಯಿತು. ರವಿ ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ ಇಲಾಗೆ ನಿದ್ರೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಹತ್ತಿರವಿದ್ದಾಗ ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ತೆರೆದಿದ್ದವು. ಅವನು ಮಲಗಿದ್ದರೂ ಅವಳು ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದಳು.
ರವಿ ಕೇಳಿದನು, 'ಇಲಾ, ನೀನು ಯಾಕೆ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ?' ಇಲಾ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು, 'ನೀನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಾಯುತ್ತಿವೆ; ನೀನು ಇಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇರಲು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಬಯಸುತ್ತಿವೆ.' ಪ್ರೀತಿಯ ತೀವ್ರತೆ ಅವಳ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಿತ್ತು.
