തിളങ്ങുന്ന നീലക്കടലിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ കവി എന്ന പേരുള്ള ഒരു ചുറുചുറുക്കുള്ള ഞണ്ട് താമസിച്ചിരുന്നു. തിരമാലകളോടൊപ്പം കളിക്കാൻ കവിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഒരു ദിവസം അവന് ഒരു വലിയ കൗതുകം തോന്നി. 'കടലിന് അപ്പുറം എന്തായിരിക്കും?' അവൻ ചിന്തിച്ചു. ലോകം കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ കവി കടലിൽ നിന്നും കരയിലേക്ക് നീങ്ങി.
മണലിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ലോകം വളരെ മനോഹരമായി അവന് തോന്നി. പച്ചപ്പുല്ലുകളും വർണ്ണാഭമായ പൂക്കളും കവി കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത കാഴ്ചകളായിരുന്നു. എന്നാൽ, അടുത്തുള്ള ഒരു കുറ്റിക്കാടിന് പിന്നിൽ വിശന്നു വലഞ്ഞ ഒരു കുറുക്കൻ കവിയെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. 'എന്തൊരു രുചിയുള്ള ഭക്ഷണം!' കുറുക്കൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
കുറുക്കൻ കവിയെ പിടിക്കാൻ ഓടിവന്നു. കവി പേടിച്ചുപോയെങ്കിലും ബുദ്ധിപൂർവ്വം പ്രവർത്തിച്ചു. അവൻ അവിടെയും ഇവിടെയും വേഗത്തിൽ ഓടി കുറുക്കനെ കുഴപ്പിച്ചു. കല്ലുകൾക്കിടയിലൂടെയും ചെടികൾക്കിടയിലൂടെയും അവൻ മിന്നൽ വേഗത്തിൽ നീങ്ങി. കുറുക്കന് കവിയെ പിടിക്കാൻ വലിയ പ്രയാസമായി, അവൻ ദേഷ്യപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.
കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കവി വളരെയധികം തളർന്നുപോയി. അവന്റെ കാലുകൾക്ക് ബലമില്ലാതായി, ശ്വാസം മുട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി. കരയിലെ ചൂടും ഓടിയതുമായ തളർച്ച അവനെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. ഒടുവിൽ ഒരു വലിയ കല്ലിന് സമീപം അവൻ നിശ്ചലനായി. കുറുക്കൻ പതുക്കെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു ചിരിച്ചു.
'നീ എന്തിനാണ് ഇത്ര നേരം ഓടിയത്?' കുറുക്കൻ പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു. 'നിന്നെ തളർത്താനാണ് ഞാൻ നിന്നെ ഓടാൻ അനുവദിച്ചത്. കവി, നീ നിന്റെ ലോകത്തല്ല. കടലിൽ നീ ശക്തനാണ്, എന്നാൽ കരയിൽ നിനക്ക് നിലനിൽക്കാൻ ആവശ്യമായ ഊർജ്ജമില്ല.' തന്റെ അമിതമായ ആകാംക്ഷ കാരണം സുരക്ഷിതമായ കടലിൽ നിന്ന് പുറത്തു വന്നതുകൊണ്ട് വലിയ അപകടത്തിൽ അകപ്പെട്ടുവെന്ന് കവി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
Moral
അമിതമായ കൗതുകം അശ്രദ്ധയോടെ കാണിക്കുന്നത് അപകടം വരുത്തിവെക്കും.
