ഉയർന്ന മലനിരകൾക്കിടയിലുള്ള ഒരു രാജ്യത്ത് സ്നേഹനിധികളായ ഒരു രാജാവും രാജ്ഞിയും താമസിച്ചിരുന്നു. അവർക്ക് മക്കളില്ലാത്തതിനാൽ വലിയ വിഷമത്തിലായിരുന്നു. ഒരു മഞ്ഞുകാലത്ത്, പൂന്തോട്ടത്തിൽ പ്രാർത്ഥനയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഒരു വെളുത്ത റോസാപ്പൂവ് കണ്ട രാജ്ഞി ഇങ്ങനെ പ്രാർത്ഥിച്ചു: 'എനിക്ക് ഒരു മകൾ ജനിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവളുടെ ഹൃദയം ഈ റോസപ്പൂവിനെപ്പോലെ ശുദ്ധവും അവളുടെ സ്വഭാവം ഈ മഞ്ഞുപോലെ ശാന്തവുമായിരിക്കട്ടെ.' വൈകാതെ തന്നെ അവർക്ക് ഒരു മനോഹരമായ പെൺകുട്ടി ജനിച്ചു, അവൾക്ക് 'പ്രഭാവതി' എന്ന് പേരിട്ടു.
പ്രഭാവതി വളർന്നുവരുന്നതിനിടയിൽ, ഒരു ദുഷ്ടയായ മന്ത്രവാദിനി രാജ്യം പിടിച്ചെടുത്തു. തന്റെ മാന്ത്രിക കണ്ണാടി ഉപയോഗിച്ച് അവൾ രാജാവിനെ കബളിപ്പിച്ചു. ഒരു ദിവസം അവൾ കണ്ണാടിയോട് ചോദിച്ചു, 'ഈ ലോകത്ത് ഏറ്റവും ബുദ്ധിയുള്ളവൾ ആരാണ്?' കണ്ണാടി മറുപടി നൽകിയത് 'പ്രഭാവതിയാണ്' എന്ന്! ഇതിൽ പ്രകോപിതയായ മന്ത്രവാദിനി പ്രഭാവതിയെ കൊല്ലാൻ തീരുമാനിച്ചു.
പ്രഭാവതി കാട്ടിലേക്ക് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു. അവിടെ അവൾ ഏഴ് കുഞ്ഞൻ കാവൽക്കാരെ കണ്ടുമുട്ടി. അവർ ചെറുപ്പമായിരുന്നെങ്കിലും വളരെ മിടുക്കരായിരുന്നു. അവർ പ്രഭാവതിക്ക് കാട്ടിലെ അതിജീവനത്തിനുള്ള വിദ്യകൾ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. ഒരാൾ വില്ല് ഉപയോഗിക്കാനും മറ്റൊരാൾ ഔഷധസസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവൾക്ക് പറഞ്ഞുതന്നു. പ്രഭാവതി ധൈര്യശാലിയായി വളർന്നു.
എന്നാൽ മന്ത്രവാദിനി ഒരു വൃദ്ധയായി വേഷം മാറി പ്രഭാവതിയെ കണ്ടെത്തി. അവൾ നൽകിയ ഒരു മാന്ത്രിക പഴം കഴിച്ചതോടെ പ്രഭാവതി ബോധരഹിതയായി വീണു. മന്ത്രവാദിനി സന്തോഷത്താൽ ഓടുമ്പോൾ ഒരു കുഴിയിൽ വീണു കുടുങ്ങിപ്പോയി. കാവൽക്കാർ പ്രഭാവതിയെ സുരക്ഷിതമായി ഒരു സ്ഥലത്ത് കിടത്തി.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, അടുത്ത രാജ്യത്തെ രാജകുമാരൻ അവിടെ എത്തി. അവൻ ഔഷധവിദ്യയിൽ വിദഗ്ദ്ധനായിരുന്നു. അവൻ പ്രഭാവതിയെ സുഖപ്പെടുത്തി. ഉണCBണർന്ന പ്രഭാവതിയെ രാജകുമാരൻ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ഏഴ് കാവൽക്കാരുടെ സഹായത്തോടെ അവർ മന്ത്രവാദിനിയെ തോൽപ്പിക്കുകയും പ്രഭാവതി വീണ്ടും രാജ്യത്തിന്റെ രാജ്ഞിയാവുകയും ചെയ്തു.
