നീലക്കടലിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ, പവിഴപ്പുറ്റുകൾ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ഒരു സാമ്രാജ്യത്തിൽ മറീന എന്ന കൊച്ചു കടൽകന്യക താമസിച്ചിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അവളുടെ വല്യമ്മ അവളെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു, "മറീന, നീ ഇപ്പോൾ വളർന്നു കഴിഞ്ഞു. കടലിന് അപ്പുറം മനുഷ്യരുടെ ലോകമുണ്ട്. അവർക്ക് നമ്മളെപ്പോലെ വാലില്ല, അവർക്ക് വെള്ളത്തിൽ അധികനേരം നിൽക്കാനും കഴിയില്ല."
മറീന ആകാംക്ഷയോടെ കടലിന്റെ ഉപരിതലത്തിലേക്ക് നീന്തിപ്പോയി. അവിടെ ഒരു പാറപ്പുറത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ ഒരു രാജകുമാരന്റെ കപ്പൽ കടന്നുപോകുന്നത് അവൾ കണ്ടു. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ അവളിൽ ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടം തോന്നി.
പെട്ടെന്ന് വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് വീശാൻ തുടങ്ങി. കടൽ പ്രക്ഷുബ്ധമായി, കപ്പൽ മുങ്ങാൻ തുടങ്ങി. രാജകുമാരൻ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്നത് കണ്ട മറീന ഉടനെ നീന്തി ചെന്ന് അവനെ രക്ഷിച്ചു കരയ്ക്ക് അടുത്തെത്തിച്ചു.
അപ്പോഴേക്കും മറ്റൊരു രാജ്യത്തെ രാജകുമാരിയുടെ കപ്പൽ അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു. അവൾ വന്ന് രാജകുമാരനെ കണ്ട് പരിഭ്രമിക്കുകയും അവനെ തന്റെ കപ്പലിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയ്തു. ഇത് കണ്ട മറീനയ്ക്ക് വലിയ വിഷമം തോന്നി.
അപ്പോൾ ഒരു കടൽ മാലാഖ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. "മറീന, നിനക്ക് മനുഷ്യനാകണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ ഈ മാന്ത്രിക ജലം കുടിക്കാം," എന്ന് പറഞ്ഞു. മറീന അത് കുടിച്ചു. ഉടനെ അവളുടെ വാല് മാറി കാലുകൾ വന്നു. അവൾ കരയിൽ എത്തിയപ്പോൾ രാജകുമാരനും രാജകുമാരിയും തമ്മിലുള്ള വിവാഹ ചടങ്ങുകൾ നടക്കുകയായിരുന്നു.
മറീനയുടെ സഹോദരിമാർ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. "മറീന, നീ അവനെ രക്ഷിച്ചത് സ്നേഹം കൊണ്ടാണ്, അവനെ സ്വന്തമാക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല. അവന്റെ സന്തോഷത്തിൽ സന്തോഷിക്കുക," അവർ പറഞ്ഞു. മറീനയ്ക്ക് തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലായി. അവൾ മനുഷ്യരുടെ ലോകത്തെ നന്മ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഒടുവിൽ അവൾ തന്റെ കടൽ സാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയി. അവളുടെ ത്യാഗത്തെയും കരുണയെയും കണ്ട് കടൽ രാജാവ് അവളെ അഭിനന്ദിച്ചു.
Moral
സ്നേഹം എന്നത് മറ്റുള്ളവരുടെ സന്തോഷത്തിൽ സന്തോഷിക്കലാണ്.
