നന്ദിയുള്ള അണ്ണാനും സുരക്ഷിത യാത്രയും

നീലമല കാട്ടിലെ ചെറിയ മൃഗങ്ങൾ വളരെ സന്തോഷത്തോടെയാണ് കഴിഞ്ഞിരുന്നത്. അവിടെ കിയ എന്നൊരു കുഞ്ഞു അണ്ണാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. കിയക്ക് സംസാരിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൾക്ക് അതിശയിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മണക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടായിരുന്നു. കാട്ടിലെ ഏറ്റവും നല്ല പഴങ്ങളും തെളിഞ്ഞ വെള്ളവും എവിടെയാണെന്ന് അവളുടെ മൂക്ക് കൃത്യമായി പറഞ്ഞുതരും.

കിയക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ശീലമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നതുകൊണ്ട്, മറ്റുള്ളവർ ചെയ്യുന്ന ചെറിയ സഹായങ്ങൾക്ക് പോലും അവൾ കല്ലുകളിലോ മരത്തൊലിയിലോ 'നന്ദി' എന്ന് എഴുതി കാണിക്കും. ഈ നന്ദിയുള്ള സ്വഭാവം എല്ലാവർക്കും കിയയെ പ്രിയപ്പെട്ടവളാക്കി.

എന്നാൽ ഒരു ദിവസം, അടുത്തുള്ള ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന് വേട്ടനായ്ക്കൾ കാട്ടിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. അവർ ചെറിയ മൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടാൻ തുടങ്ങി. കാട് മുഴുവൻ ഭയത്തിലായി. 'നമുക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കാൻ കഴിയില്ല, വേഗം പച്ചമല കാട്ടിലേക്ക് മാറണം!' എന്ന് ഒരു വയസ്സായ കുരങ്ങ് പറഞ്ഞു.

പക്ഷേ, പച്ചമല കാട്ടിലേക്കുള്ള വഴി ആർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു. അപ്പോൾ വയസ്സായ കുരങ്ങ് ഒരു കാര്യം ഓർത്തു. 'കിയ കഴിഞ്ഞ മാസം പച്ചമല കാട്ടിലേക്ക് പോയിരുന്നു. അവൾ പോകുന്ന വഴിയിലുടനീളം നന്ദി എന്ന് എഴുതി വെക്കാറുണ്ട്. ആ അടയാളങ്ങൾ പിന്തുടർന്നാൽ നമുക്ക് അവിടെ എത്താം!'

മൃഗങ്ങൾ യാത്ര തുടങ്ങി. വഴിയിൽ ഒരു വലിയ പാറയിൽ 'നന്ദി' എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു. പിന്നീട് ഒരു മരത്തൊലിയിലും, മൺപാത്രത്തിലും അവർ അത് കണ്ടു. കിയയുടെ ആ ചെറിയ അടയാളങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന് അവർ ഒടുവിൽ പച്ചമല കാട്ടിലെ സുരക്ഷിതമായ ഒരു ഗുഹയിലെത്തി. അവിടെ കിയ അവരെ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന് ഒരു വലിയ കടുവയും കരടിയും അവരുടെ മുന്നിൽ വന്നു. മൃഗങ്ങൾ പേടിച്ചു വിറച്ചു. എന്നാൽ കടുവ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു, 'പേടിക്കണ്ട, കിയ ഞങ്ങളുടെ സുഹൃത്താണ്. അവൾ എപ്പോഴും നന്ദി പറയാറുണ്ട്. അവളുടെ ആ നല്ല സ്വഭാവം കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ അവളുമായി കൂട്ടുകൂടി. നിങ്ങൾ കിയയുടെ കൂട്ടുകാരായതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളും നിങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരാണ്.'

കടുവയും കരടിയും ആ ചെറിയ മൃഗങ്ങളെ വേട്ടനായ്ക്കളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിച്ചു. പിന്നീട് അവർക്ക് ഭയമില്ലാതെ സ്വന്തം കാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാനും സാധിച്ചു.

Moral

നന്ദിയുള്ള ഒരു മനസ്സ് സൗഹൃദത്തിന്റെയും സുരക്ഷയുടെയും വാതിലുകൾ തുറക്കുന്നു.