அமைதியான நீலமலைக் காட்டில் பல சிறிய விலங்குகள் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து வந்தன. அங்கு பயம் என்பது தெரியாத ஒன்று. அந்தத் திருகிரேரில் கியா என்ற ஒரு குட்டி அணில் வாழ்ந்து வந்தது. கியா பிறப்பிலேயே பேச முடியாத ஒரு ஊமை அணில். ஆனால், அவளுக்கு ஒரு அற்புதமான திறமை இருந்தது; அவளது மோப்ப சக்தி மிகத் தீவிரமானது. காட்டில் எங்கே சுவையான பழங்கள் இருக்கும், எங்கே சுத்தமான நீர் கிடைக்கும் என்பதை அவளது மூக்கு துல்லியமாகக் காட்டிவிடும். கியா ஒரு சிறந்த நண்பன். மற்ற விலங்குகள் அவளுக்குச் செய்யும் சிறிய உதவியைக் கூட அவள் மறக்க மாட்டாள். பேச முடியாததால், அவள் ஒரு பாறை மீதோ அல்லது ஒரு மரத்தின் பட்டையிலோ 'நன்றி' என்று எழுதி காட்டித் தன் மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தும். அவளது இந்த அன்பான குணம் காட்டில் உள்ள அனைவரையும் கவர்ந்தது.
ஒரு நாள், அந்த அமைதி குலைந்தது. பக்கத்து கிராமத்திலிருந்து ஒரு வேட்டை நாய்கள் கூட்டம் நீலமலைக் காட்டிற்குள் நுழைந்தது. அவை காட்டில் உள்ள சிறிய விலங்குகளை வேட்டையாடத் திட்டமிட்டன. விலங்குகள் பயந்து நடுங்கத் தொடங்கின. 'நாம் இங்கேயே இருந்தால் ஆபத்து, உடனே பக்கத்துத் தங்குமிடமான பசுமைத் தீவிற்குச் சென்றுவிட வேண்டும்' என்று ஒரு முதிய குரங்கு ஆலோசனை கூறியது.
ஆனால், அந்தப் புதிய காடு அவர்களுக்குத் தெரியாது. எங்கே செல்வது, எந்தப் பாதையில் செல்வது என்று தெரியாமல் விலங்குகள் திகைத்தன. அப்போதுதான் அவர்களுக்கு ஒரு விஷயம் நினைவுக்கு வந்தது. கியா ஒருமுறை பசுமைத் தீவிற்குச் சுற்றுலா சென்றபோது, வழியெங்கும் 'நன்றி' என்று எழுதி வைத்ததைக் கண்டனர். 'கியா எங்கே சென்றாலும் தன் நன்றியைப் பதிவு செய்து வைப்பாள், அந்த அடையாளங்களைப் பின்தொடர்ந்தால் நாம் இலக்கை அடையலாம்!' என்று முதிய குரங்கு உற்சாகமாகச் சொன்னது.
விலங்குகள் பயத்துடன் பயணத்தைத் தொடங்கின. வழியில் ஒரு பெரிய பாறையில் 'நன்றி' என்று எழுதப்பட்டிருந்தது. அடுத்ததாக ஒரு பழைய மண்பாண்டத்தில் அது எழுதப்பட்டிருந்தது. இப்படி நூற்றுக்கணக்கான இடங்களில் கியா விட்டுச் சென்ற அடையாளங்களைப் பார்த்துப் பார்த்து விலங்குகள் முன்னேறிச் சென்றன. இறுதியில், அவர்கள் பசுமைத் தீர்வில் இருந்த ஒரு பாதுகாப்பான குகையை அடைந்தனர். அங்கே கியா அவர்களைக் காத்துக்கொண்டிருந்தது.
திடீரென்று ஒரு பெரிய புலியும் கரடியும் அங்கே வந்தன. விலங்குகள் பயந்து நடுங்கின. ஆனால், அந்தப் புலி மென்மையாகச் சொன்னது, 'பயப்படாதீர்கள்! கியா எங்களின் நண்பன். அவள் எப்போதும் மற்றவர்களுக்குத் தன் நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொண்டே இருப்பாள். அவளது குணத்தால் நாங்களும் அவளுடன் நண்பர்களாகிவிட்டோம். இப்போது நீங்கள் கியாவின் நண்பர்கள் என்பதால், நீங்களும் எங்கள் நண்பர்கள் தான்!'
புலியும் கரடியும் விலங்குகளுக்குப் பாதுகாப்பாக இருந்தன. மேலும், கிராமத்து நாய்கள் காட்டைப் பாதிப்பதைத் தடுக்க அவை உதவின. விலங்குகள் மீண்டும் தங்கள் நீலமலைக் காட்டிற்குத் திரும்பிச் சென்று, புலி மற்றும் கரடியின் உதவியுடன் பயமில்லாமல் சுதந்திரமாக வாழ்ந்தன.
பாடம்
நன்றி உணர்வு என்பது மற்றவர்களின் அன்பையும் பாதுகாப்பையும் பெற்றுத் தரும்.
