പച്ചപ്പണിഞ്ഞ മലനിരകൾക്കിടയിലുള്ള ഒരു രാജ്യത്ത് മായ എന്ന രാജകുമാരി ജീവിച്ചിരുന്നു. മായയ്ക്ക് മൃഗങ്ങളോടും പക്ഷികളോടും വലിയ സ്നേഹമായിരുന്നു. കാടിന്റെ സംഗീതം കേൾക്കുന്നതായിരുന്നു അവളുടെ പ്രധാന വിനോദം.
ഒരു ദിവസം പൂന്തോട്ടത്തിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ, മുറിവേറ്റ ഒരു ചെറിയ പക്ഷിയെ മായ കണ്ടു. അതിന്റെ ചിറക് തകരാറിലായിരുന്നു. മായ അതീവ ദുഃഖിതയായി ആ പക്ഷിയെ വളരെ മൃദുവായി കയ്യിലെടുത്തു. രാജകൊട്ടാരത്തിലെ വൈദ്യന്മാരുടെ സഹായത്തോടും തന്റെ കഠിനമായ പരിചരണത്തോടും കൂടി മായ ആ പക്ഷിയെ സുഖപ്പെടുത്തി. എങ്കിലും, ചിറകിന് ബലമില്ലാത്തതിനാൽ അതിന് പറക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, മായ ആ പക്ഷിയെ കൊട്ടാരത്തിന്റെ മട്ടുപ്പാവിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. "നീ ഇപ്പോൾ പറന്നു പോകാം, പേടിക്കണ്ട," എന്ന് അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. ആ പക്ഷി പതുക്കെ ചിറകടിച്ചു ആകാശത്തേക്ക് പറന്നു പോയി.
പെട്ടെന്ന്, ആകാശത്തുനിന്ന് ഒരു പ്രകാശകിരണം ഭൂമിയിലേക്ക് ഇറങ്ങിവന്നു. അതൊരു മാലാഖയായിരുന്നു. "മായ, നിന്റെ ഈ വലിയ മനസ്സ് എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. നിനക്ക് എന്ത് വരം വേണമെങ്കിലും ചോദിക്കാം," മാലാഖ പറഞ്ഞു. മായ സ്വർണ്ണമോ പണമോ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല. പകരം, "ഈ ലോകത്ത് വേദനിക്കുന്ന മറ്റ് മൃഗങ്ങളെയും പക്ഷികളെയും സഹായിക്കാൻ എനിക്ക് സാധിക്കണം," എന്ന് അവൾ അപേക്ഷിച്ചു.
മാലാഖ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, "നിന്റെ ആഗ്രഹം ഞാൻ നിറവേറ്റുന്നു. കൂടാതെ, നീ ഏതൊരു ജീവിയെ തൊട്ടാലും അതിന്റെ മുറിവുകൾ താനേ മാറും എന്ന വരം കൂടി ഞാൻ നിനക്ക് നൽകുന്നു," എന്ന് പറഞ്ഞു.
പുതിയ ശക്തി ലഭിച്ച മായ, കാടുകളിലും മലകളിലും സഞ്ചരിച്ച് പരിക്കേറ്റ മൃഗങ്ങളെ കണ്ടെത്തി അവരെ സുഖപ്പെടുത്തി. മായയുടെ ഈ ഗുണം കണ്ട രാജാവ്, "മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്നവരാണ് രാജ്യം ഭരിക്കാൻ യോഗ്യർ" എന്ന് പറഞ്ഞ് മായയെ രാജ്ഞിയായി വാഴിച്ചു. മായ തന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ സ്നേഹത്തോടെ ജീവിച്ചു.
Moral
മറ്റുള്ളവരോടുള്ള കരുണയാണ് ഏറ്റവും വലിയ പുണ്യം.
