സുന്ദരമായ ഒരു മലനിരകൾക്കിടയിൽ ഒരു രാജാവ് തന്റെ പന്ത്രണ്ട് രാജകുമാരിമാരോടൊപ്പം താമസിച്ചിരുന്നു. രാജകുമാരിമാരെല്ലാം മിടുക്കികളായിരുന്നുവെങ്കിലും അവർ ഒരു വിചിത്രമായ രഹസ്യം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു. ഓരോ പ്രഭാതത്തിലും അവർ രാത്രി ധരിച്ച വിലപിണപ്പെട്ട ചെരുപ്പുകൾ പാടെ നശിച്ചുപോയ നിലയിൽ കാണപ്പെട്ടു. എത്ര വിലകൂടിയ ചെരുപ്പുകൾ രാജാവ് വാങ്ങി നൽകിയാലും ഈ അത്ഭുതം തുടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.
രാജാവ് ഒരു പ്രഖ്യാപനം നടത്തി: 'രാജകുമാരിമാരുടെ ഈ രാത്രി രഹസ്യം കണ്ടെത്തുന്നവർക്ക് വലിയ പ്രതിഫലവും ഒരു രാജകുമാരിയെ വിവാഹം കഴിക്കാനുള്ള അവകാശവും ലഭിക്കും.' പല വീരന്മാരും ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ആരും വിജയിച്ചില്ല. അവർ എല്ലാവരും എങ്ങനെയോ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണുപോയി.
ഒരിക്കൽ ലിയോ എന്ന ദയയുള്ള ഒരു വേട്ടക്കാരൻ കാട്ടിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ വിശന്നു തളർന്ന ഒരു വൃദ്ധയെ കണ്ടു. അവൻ തന്റെ പക്കലുണ്ടായിരുന്ന ഭക്ഷണം അവൾക്ക് നൽകി. ആ വൃദ്ധ ഒരു മാന്ത്രികത അറിയുന്നവളായിരുന്നു. 'ലിയോ, നിന്റെ മനസ്സ് നല്ലതാണ്. ഈ മാന്ത്രിക പുതപ്പ് എടുത്തോളൂ. ഇത് പുതച്ചാൽ ആർക്കും നിന്നെ കാണാൻ കഴിയില്ല. പക്ഷേ, രാജകുമാരിമാരോ മറ്റുള്ളവരോ എന്തെങ്കിലും ഭക്ഷണമോ പാനീയമോ നൽകിയാൽ അത് കഴിക്കരുത്,' എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു.
ലിയോ കൊട്ടാരത്തിലെത്തി രാജാവിന്റെ വെല്ലുവിളി സ്വീകരിച്ചു. രാജകുമാരിമാരുടെ അടുത്തുള്ള മുറിയിൽ അവൻ താമസിച്ചു. രാത്രിയിൽ അവർ അവന് പാനീയം നൽകിയപ്പോൾ, ലിയോ അത് ഒരു ചെടിക്ക് നനച്ചു കൊടുക്കുകയും ഉറങ്ങുന്നതായി നടിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് മാന്ത്രിക പുതപ്പ് ഉപയോഗിച്ച് അവൻ അവർക്ക് പിന്നാലെ പോയി. അവർ ഒരു രഹസ്യ താഴ്വരയിൽ മറ്റ് രാജകുമാരിമാരോടൊപ്പം നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് അവൻ കണ്ടു. എന്നാൽ മൂത്ത രാജകുമാരി മാത്രം തനിയെ നൃത്തം ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം ലിയോ രാജാവിനോട് സത്യം പറഞ്ഞു. ലിയോയുടെ ബുദ്ധിയും സത്യസന്ധതയും രാജാവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. രാജാവ് ലിയോയെയും മൂത്ത രാജകുമാരിയെയും വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചു അവർ രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണാധികാരികളായും വാഴിച്ചു.
