ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தை ஒரு மன்னர் ஆண்டு வந்தார். அவருக்கு பன்னிரண்டு அழகான இளவரசிகள் இருந்தனர். அந்த இளவரசிகள் மிகவும் சுட்டித்தனமானவர்கள், ஆனால் ஒரு விசித்திரமான பிரச்சனை இருந்தது. ஒவ்வொரு இரவும், இளவரசிகள் அணிந்திருக்கும் விலை உயர்ந்த பட்டுச் செருப்புகள் முற்றிலும் கிழிந்து, பழைய துணி போலக் கிடக்கும். எவ்வளவு விலை உயர்ந்த செருப்புகளை வாங்கித் தந்தாலும், அவை ஒரு இரவில் மட்டும் ஏன் சேதமடைகின்றன என்று மன்னருக்குப் புரியவில்லை.
மன்னர் ஒரு அறிவிப்பை வெளியிட்டார்: 'யார் இந்த இளவரசிகளின் இரவு ரகசியத்தைக் கண்டுபிடிக்கிறார்களோ, அவர்களுக்குப் பெரிய பரிசும், என் மகள்களுக்குத் தகுதியான வரனும் கிடைக்கும்.' பல வீரர்கள் மற்றும் அறிஞர்கள் முயன்றனர், ஆனால் அனைவரும் அதிகாலையில் இளவரசிகளின் அறையில் தூங்கிக் கொண்டிருப்பார்கள் அல்லது ஏதோ ஒரு மாயத்தால் தூக்கமயமாவார்கள். யாரும் ரகசியத்தைக் கண்டறியவில்லை.
அதே ஊரில் மாறன் என்ற ஒரு அன்பான காட்டில் வாழும் வேட்டைக்காரன் இருந்தான். ஒருமுறை காட்டில் நடக்கும்போது, ஒரு வயதான பாட்டி பசியால் வாடிப் போவதைக் கண்டான். மாறன் தயங்காமல் தான் வைத்திருந்த உணவை அவரிடம் கொடுத்தான். அந்தப் பாட்டி சாதாரணமானவர் அல்ல; அவர் ஒரு ஞானி. மாறனின் அன்பைக் கண்டு மகிழ்ந்த அவர், 'மாறா, உன் இதயம் மிகவும் தூய்மையானது. இளவரசிகளின் ரகசியத்தை நீயே கண்டறியலாம். இந்த மந்திரப் போர்வையை எடுத்துக்கொள். இதை நீ போர்த்திக் கொண்டால், உன்னை யாரும் பார்க்க முடியாது. ஆனால் ஒன்று நினைவில் கொள், இளவரசிகள் உனக்கு ஏதேனும் உணவு கொடுத்தால் அதைத் தொடாதே,' என்று கூறி அந்தப் போர்வையைத் தந்தார்.
மாறன் அரண்மனைக்குச் சென்றான். மன்னர் அவனுக்கு ஒரு வாய்ப்பு அளித்தார். மாறன் இளவரசிகளின் அறையில் தங்கியிருந்தான். இளவரசிகள் அவனுக்குக் கொடுத்த பழச்சாற்றைத் தொடாமல், ஒரு செடிக்கு ஊற்றிவிட்டுத் தூங்குவது போல் நடித்தான். நள்ளிரவில், ஒரு ரகசியப் பாதையின் வழியாக இளவரசிகள் வெளியேறுவதைக் கண்டான். மந்திரப் போர்வையை போர்த்திக் கொண்டு அவர்கள் பின்னே சென்றான். ஒரு மாயக் காட்டில், இளவரசிகள் மற்ற இளவரசர்களுடன் சேர்ந்து மகிழ்ச்சியாக நடனமாடுவதைக் கண்டான். ஆனால் மூத்த இளவரசி மட்டும் தனியாக, ஒரு மெல்லிய இசையில் அமைதியாக நடனமாடிக்கொண்டிருந்தாள்.
மறுநாள் காலை, மாறன் மன்னரிடம் உண்மையைச் சொன்னான். 'இளவரசிகள் ரகசியமாகப் பிற நாட்டு இளவரசர்களுடன் நடனமாடுகிறார்கள். ஆனால் மூத்த இளவரசி மட்டும் தன் விருப்பமான ஒருவரைத் தேடித் தனியாகத் தன் ஆசையைத் தியாகம் செய்கிறாள்,' என்றான். மன்னர் மூத்த இளவரசியிடம் கேட்டார். அவள், 'தங்கைகளின் மகிழ்ச்சிக்காகவே நான் இந்த ரகசியத்தைப் பாதுகாத்தேன்,' என்று உண்மையைச் சொன்னாள். மன்னர் மாறனின் துணிச்சலையும், இளவரசியின் நேர்மையையும் பாராட்டினார். மாறனையும் மூத்த இளவரசியையும் திருமணம் செய்து வைத்து, அந்த ராஜ்யத்தை அவர்களிடமே ஒப்படைத்தார்.
