പച്ചപ്പാർന്ന ഒരു വലിയ വനത്തിൽ എല്ലാ മൃഗങ്ങളും സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ ഗജു എന്ന ആനയും പിപ്പ് എന്ന ചെറിയ നീലപ്പക്ഷിയും തമ്മിൽ എപ്പോഴും വഴക്കുണ്ടാകുമായിരുന്നു. ഗജു വിശ്രമിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ പിപ്പ് അവന്റെ ചെവിക്ക് അടുത്ത് വന്ന് വലിയ ശബ്ദമുണ്ടാക്കി അവനെ ഉണർത്തും. ദേഷ്യം വന്ന ഗജു തന്റെ തുമ്പിക്കൈ കൊണ്ട് മരക്കൊമ്പുകൾ കുലുക്കി പിപ്പിനെ താഴെ വീഴ്ത്തും. ഈ വഴക്ക് കാട്ടിലെ മറ്റു മൃഗങ്ങൾക്ക് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു.
ഇത് കണ്ട് വിഷമിച്ചിരുന്ന ഒരു വയസ്സായ കുരങ്ങൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ തമ്മിലുള്ള ഈ ശത്രുത എന്നെങ്കിലും വലിയൊരു അപകടത്തിന് കാരണമാകുമെന്ന് അവൻ ഭയപ്പെട്ടു. സമാധാനം കൊണ്ടുവരാൻ അവൻ ഒരു ചെറിയ തന്ത്രം പ്രയോഗിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
ആദ്യം കുരങ്ങൻ ഗജുവിന്റെ അടുത്തെത്തി ചോദിച്ചു, "ഗജൂ, നീ എന്തിനാണ് ആ ചെറിയ പക്ഷിയോട് ഇത്ര ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്? അവൻ നിന്നെ എത്രത്തോളം സഹായിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ?" ഗജു ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു, "ആ പക്ഷി എന്നെ എപ്പോഴും ശല്യം ചെയ്യുകയാണ്!" കുരങ്ങൻ പറഞ്ഞു, "അല്ല ഗജൂ, നീ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ നിന്നെ കടിക്കാൻ വരുന്ന പ്രാണികളെ ഓടിക്കാനാണ് അവൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നത്. നിന്നെ രക്ഷിക്കാനാണ് അവൻ അത് ചെയ്യുന്നത്!"
പിന്നീട് കുരങ്ങൻ പിപ്പിന്റെ അടുത്തെത്തി ചോദിച്ചു, "പിപ്പേ, നീ എന്തിനാണ് ആനയോട് ഇത്ര ദേഷ്യപ്പെടുന്നത്?" പിപ്പ് സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു, "അവൻ എന്നെ എപ്പോഴും മരക്കൊമ്പിൽ നിന്ന് താഴെ വീഴ്ത്തുന്നു!" കുരങ്ങൻ പറഞ്ഞു, "നിനക്കറിയില്ലേ, കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച നീ ഉറങ്ങിക്കിടന്നപ്പോൾ ഒരു വലിയ പാമ്പ് നിന്നെ പിടിക്കാൻ വരികയായിരുന്നു. ഗജു അത് കണ്ട് നിന്നെ രക്ഷിക്കാൻ മരക്കൊമ്പുകൾ കുലുക്കിയതാണ്!"
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ഗജുവിനും പിപ്പിനും വലിയ അത്ഭുതം തോന്നി. തങ്ങൾ ശത്രുക്കളല്ല, മറിച്ച് പരസ്പരം സഹായിക്കുന്നവരാണെന്ന് അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അന്നുമുതൽ അവർ തമ്മിലുള്ള വഴക്കുകൾ അവസാനിച്ചു. കാട് വീണ്ടും സമാധാനപൂർണ്ണമായി മാറി. കുരങ്ങന്റെ ആ ചെറിയ ബുദ്ധി കാട്ടിൽ വലിയ സന്തോഷം കൊണ്ടുവന്നു.
Moral
പരസ്പരമുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണകൾ മാറ്റിയാൽ സ്നേഹം വളരും.
