ஒரு அடர்ந்த பச்சைப்பசேல் என்ற காட்டில் பல விலங்குகள் ஒற்றுமையாக வாழ்ந்து வந்தன. ஆனால், அந்த காட்டில் ஒரு பெரிய யானையும் ஒரு சிறிய நீல நிறக் குருவியும் எப்போதும் சண்டை போட்டுக்கொண்டே இருப்பார்கள். யானை ஓய்வெடுக்கும்போது குருவி அதன் காதுக்கு அருகில் சத்தம் போட்டுத் தொந்தரவு செய்யும். பதிலுக்கு, யானை தன் துதிக்கையை ஆட்டி குருவி அமர்ந்திருக்கும் கிளையைத் தட்டிவிடும். இதனால் குருவி கீழே விழுந்துவிடும். இந்தச் சண்டை காட்டில் உள்ள மற்ற விலங்குகளுக்குப் பெரும் எரிச்சலைத் தந்தது.
இந்தச் சண்டையைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஒரு வயதான குரங்கு மிகவும் கவலைப்பட்டது. 'இவர்கள் இருவரும் எப்போதும் சண்டை போட்டுக் கொண்டால், ஒருநாள் ஆபத்தான சூழலில் ஒருவருக்கொருவர் உதவாமல் போய்விடுவார்கள்' என்று அது நினைத்தது. ஒரு நல்ல காரியத்தைச் செய்யத் துணிந்த அந்த குரங்கு, ஒரு சிறிய தந்திரத்தைப் பயன்படுத்த முடிவு செய்தது.
முதலில் குரங்கு யானையிடம் சென்றது. "யானையே! நீ ஏன் அந்தச் சிறிய குருவியிடம் எப்போதும் கோபப்படுகிறாய்? அது உனக்கு எவ்வளவு பெரிய உதவி செய்கிறது என்று உனக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டது. யானை முறைத்துக்கொண்டே, "அந்தச் சிறிய பறவை என்னை எப்போதும் எழுப்பித் தொந்தரவு செய்கிறது. அது மீண்டும் வந்தால் பார்த்துக்கொள்ளலாம்!" என்று கத்தியது. குரங்கு மென்மையாகச் சொன்னது, "உண்மையில், நீ தூங்கும்போது சில கொசுக்கள் உன்னைத் துளைத்து உன்னைத் தூக்கச் செய்தன. அந்தப் பறவை உன்னைத் தொந்தரவு செய்யவில்லை, மாறாக அந்தப் பூச்சிகளிடமிருந்து உன்னைக் காப்பாற்றத்தான் உன்னைச் சத்தமிட்டு எழுப்பியது!" என்று ஒரு சிறிய பொய்யைச் சொன்னது.
பிறகு குரங்கு குருவியிடம் சென்றது. "குருவியே, நீ ஏன் யானையிடம் இவ்வளவு கோபமாக இருக்கிறாய்?" என்று கேட்டது. குருவி வருத்தத்துடன், "அந்த யானை எப்போதும் என்னைத் தட்டிவிட்டு கீழே தள்ளிவிடுகிறது" என்று கூறியது. குரங்கு சொன்னது, "உனக்குத் தெரியுமா? கடந்த வாரம் நீ தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, ஒரு பெரிய விஷப்பாம்பு உன்னைக் கொல்லத் துடித்துக் கொண்டு கிளையில் ஏறி வந்தது. அப்போது அந்த யானை தன் துதிக்கையை ஆட்டி கிளையைத் தட்டி, உன்னைத் தூக்கச் செய்து அந்தப் பாம்பிடமிருந்து உன்னைக் காப்பாற்றியது!" என்று கூறியது.
இந்தச் செய்திகளைக் கேட்ட யானையும் குருவியும் திகைத்துப் போனார்கள். தாங்கள் சண்டை போட்டுக் கொண்டிருப்பவர்கள், உண்மையில் ஒருவருக்கொருவர் பாதுகாப்பாக இருந்தார்கள் என்பதை உணர்ந்தனர். அன்று முதல், அவர்கள் சண்டை போடுவதை நிறுத்திவிட்டார்கள். இப்போது அவர்கள் காட்டில் சந்தித்துக் கொண்டால், சண்டை போடுவதற்குப் பதிலாக ஒருவருக்கொருவர் அன்புடன் தலைவணங்கிச் செல்கிறார்கள். அந்தப் பழைய குரங்கின் சிறிய தந்திரத்தால் காடு இப்போது அமைதியாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கிறது.
பாடம்
சின்னத் தவறான புரிதல்கள் பெரிய பகையை உருவாக்கும்; உண்மைத் தன்மையை உணர்ந்தால் அன்பு மலரும்.
