കാടിനോട് ചേർന്നുള്ള ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ സമと呼ばれる ബുദ്ധിമാനായ ഒരു ബാലൻ താമസിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ലിയോ എപ്പോഴും പുതിയ സാഹസങ്ങൾ തേടി നടക്കുന്നവനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം ലിയോ വളരെ ആവേശത്തോടെ സമയുടെ അടുക്കൽ ഓടിവന്നു.
"സമ! നമുക്ക് ആ വലിയ മലകൾക്ക് അപ്പുറത്തുള്ള വെള്ളച്ചാട്ടം കാണാൻ പോയാലോ?" ലിയോ ചോദിച്ചു.
സമ അപ്പോൾ തന്റെ പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കുകയായിരുന്നു. "ലിയോ, അവിടേക്ക് പോകാൻ ഒരുപാട് ദൂരമുണ്ട്. നമുക്ക് ഒരുപാട് സമയം വേണം. എനിക്ക് ഇവിടെ കുറച്ച് ജോലികളുണ്ട്, അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് വരാൻ കഴിയില്ല," സമ ശാന്തനായി പറഞ്ഞു.
ലിയോ വിട്ടു കൊടുത്തില്ല. "അങ്ങനെയല്ല സമ! ആ വെള്ളച്ചാട്ടം എത്ര ഉയരമുള്ളതാണെന്ന് അറിയാമോ? അത് മേഘങ്ങളെ തൊടുന്നത് പോലെ ഇരിക്കും! ലോകത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ വെള്ളച്ചാട്ടമാണത്!" ലിയോ ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.
സമ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "അത്രയും ഉയരമുള്ള വെള്ളച്ചാട്ടമോ? അത് കേൾക്കാൻ നല്ല രസമുണ്ട്. പക്ഷേ, ഞാൻ കണ്ടതിനേക്കാൾ വലിയൊരു അത്ഭുതം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്," സമ പറഞ്ഞു.
ലിയോ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു, "എന്ത്? നീ എവിടെയാണ് അങ്ങനെയൊന്ന് കണ്ടത്? അത് എവിടെയാണ്?"
സമ ജനലിലൂടെ ആകാശത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. അപ്പോൾ ആകാശം കറുത്ത മേഘങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. മഴത്തുള്ളികൾ താഴേക്ക് വീഴാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. "ലിയോ, ആകാശം നോക്കൂ. മഴ പെയ്യുകയാണ്. നീ പറയുന്ന വെള്ളച്ചാട്ടത്തേക്കാൾ വലിയ ഉയരത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ മഴത്തുള്ളികൾ താഴേക്ക് വീഴുന്നത്!" സമ പറഞ്ഞു.
ലിയോ നിശബ്ദനായി നിന്നു. അവൻ സമയുടെ ബുദ്ധിശക്തിയെ മനസ്സിലാക്കി. വലിയ മലകളിലേക്ക് ഓടിപ്പോകുന്നതിന് പകരം, ആ മഴ ആസ്വദിക്കാൻ അവൻ സമനോടൊപ്പം ഇരുന്നു.
Moral
നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള ലളിതമായ കാര്യങ്ങളിൽ പോലും അത്ഭുതങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനം.
