ഒരു വലിയ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഒരു എലി കുടുംബം താമസിച്ചിരുന്നു. ആ കുടുംബത്തിലെ ലൂണ എന്ന കുട്ടി എലി വളരെ സുന്ദരിയായിരുന്നു. അവളുടെ മൃദുവായ രോമങ്ങളും തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളും കണ്ട് എല്ലാവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ലൂണയുടെ അമ്മ അവൾക്ക് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തനായ ഒരു ഭർത്താവിനെ കണ്ടെത്തണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു.
ലൂണ വളർന്നപ്പോൾ, അമ്മ എലി ആകാശത്തെ സൂര്യനെ നോക്കി പറഞ്ഞു, "സൂര്യപ്രഭേ, നീ എത്ര പ്രകാശമാനനാണ്! എന്റെ മകൾക്ക് നീ തന്നെ മാപ്പിള്ലാവണം." സൂര്യൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഞാൻ പ്രകാശമുള്ളവനാകാം, പക്ഷേ എന്നെ മറച്ചുപിടിക്കാൻ കഴിവുള്ള മേഘങ്ങൾക്കാണ് എന്നേക്കാൾ ശക്തി. നീ മേഘങ്ങളെ നോക്കൂ." അമ്മ എലി മേഘങ്ങളോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു, "മേഘങ്ങളേ, നിങ്ങൾ സൂര്യനെ മറയ്ക്കുന്നു, അതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ ശക്തരാണ്. എന്റെ മകളെ വിവാഹം കഴിക്കൂ." മേഘങ്ങൾ പറഞ്ഞു, "ഞങ്ങൾ ശക്തരാണെങ്കിലും ഞങ്ങളെ എങ്ങോട്ടും തട്ടിമാറ്റാൻ കാറ്റിന് കഴിയും. കാറ്റിനെ നോക്കൂ." അവൾ കാറ്റിനോട് പറഞ്ഞു, "കാറ്റേ, നീ ശക്തനാണ്, നീ മേഘങ്ങളെ തട്ടിമാറ്റുന്നു. എന്റെ മകളുടെ ഭർത്താവാകണം." കാറ്റ് പറഞ്ഞു, "ഞാൻ ശക്തനാണെങ്കിലും ഒരു വലിയ കൽമതിലിനെ പോലും എനിക്ക് അനക്കാൻ കഴിയില്ല. ആ മതിലിനെ നോക്കൂ." അവസാനം അവൾ ഒരു വലിയ കൽമതിലിന്റെ അടുത്തെത്തി പറഞ്ഞു, "മതിലേ, നീ വളരെ ശക്തനാണ്, എന്റെ മകളെ വിവാഹം കഴിക്കൂ." മതിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഞാൻ ശക്തനാണെന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും, എന്നെ തകർക്കാൻ കഴിയുന്നത് നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ചെറിയ എലികളാണ്. നിങ്ങൾ കുഴികൾ തോണ്ടുംതോറും ഞാൻ തകരും. അതിനാൽ ഒരു എലിയെ തന്നെ നോക്കൂ." തന്റെ തെറ്റ് മനസ്സിലാക്കിയ അമ്മ എലി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. അവിടെ ഒരു ബുദ്ധിമാനായ എലി കുട്ടി തന്റെ മുത്തച്ഛനോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു. ലൂണയെ ആ കുട്ടി എലിയുമായി വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചു നൽകി. ഓരോരുത്തർക്കും അവരുടേതായ കഴിവുകൾ ഉണ്ടെന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കി.
Moral
ഓരോരുത്തർക്കും അവരുടേതായ പ്രത്യേക കഴിവുകളുണ്ട്; ആരെയും നിസ്സാരരായി കാണരുത്.
