ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ മിറ്റൻസിനെയും സ്നോവിയെയും എന്ന് പേരുള്ള രണ്ട് പൂച്ചകൾ താമസിച്ചിരുന്നു. അവർ എപ്പോഴും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു കളിച്ചതും ഭക്ഷണം കഴിച്ചതും.
ഒരു ദിവസം അവർക്ക് നല്ല വിശപ്പ് തോന്നി. ഗ്രാമം മുഴുവൻ തിരഞ്ഞെങ്കിലും ഒന്നും കിട്ടിയില്ല. ഒടുവിൽ ഒരു വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് വലിയൊരു ബിസ്കറ്റ് കഷ്ണം അവർ കണ്ടു. അത് കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷിക്കുന്നതിന് പകരം അവർ തമ്മിൽ വഴക്ക് തുടങ്ങി. "ഇത് എന്റേതാണ്!" മിറ്റൻസ് പറഞ്ഞു. "അല്ല, എനിക്ക് കൂടുതൽ വിശക്കുന്നു!" സ്നോവി വാദിച്ചു. അവർ തമ്മിൽ വലിയ തർക്കമായി.
ഇതുകണ്ട ഒരു കുരങ്ങൻ, മോണ്ടി, മരത്തിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് വന്നു. അവന് ഒരു തന്ത്രം തോന്നി. "കൂട്ടുകാരേ, എന്തിനാണ് വഴക്കിടുന്നത്? ഞാൻ ഇത് കൃത്യമായി അളന്നു തരാം" എന്ന് മോണ്ടി വളരെ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.
പൂച്ചകൾ വിശ്വസിച്ച് ബിസ്കറ്റ് മോണ്ടിയുടെ കൈకి നൽകി. മോണ്ടി ഒരു തുലാസ് കൊണ്ടുവന്നു. ബിസ്കറ്റ് രണ്ട് കഷണങ്ങളാക്കി തുലാസിന്റെ രണ്ട് തട്ടുകളിലും വെച്ചു. ഒരു വശം താഴേക്ക് പോയപ്പോൾ, മോണ്ടി പറഞ്ഞു, "അയ്യോ, ഇത് വലുതാണ്!" എന്നിട്ട് ആ കഷ്ണം വലിയൊരു കടി കടിച്ചു തിന്നു. അടുത്ത തവണ മറ്റേ വശം താഴേക്ക് പോയപ്പോൾ അതും മോണ്ടി കടിച്ചു തിന്നു.
ഇങ്ങനെ ഓരോ തവണ തുലാസ് തുലനം ചെയ്യുമ്പോഴും മോണ്ടി ബിസ്കറ്റ് കഷണങ്ങൾ തിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. പൂച്ചകൾക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. "മോണ്ടി, നിർത്ത്! ഞങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായ അളവ് വേണ്ട, ബാക്കിയുള്ളത് ഞങ്ങൾക്ക് തന്നേക്കൂ, ഞങ്ങൾ തന്നെ പങ്കുവെക്കാം" എന്ന് അവർ അപേക്ഷിച്ചു.
എന്നാൽ മോണ്ടി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "ഈ തുലാസ് ബാലൻസ് ചെയ്യാൻ ഞാൻ എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടു! എന്റെ കൂലി ഈ ചെറിയ കഷ്ണം മതി!" എന്ന് പറഞ്ഞ് ബാക്കിയുള്ള ബിസ്കറ്റും മോണ്ടി അകത്താക്കി മരത്തിൽ കയറിപ്പോയി.
വിശന്നു വലഞ്ഞ മിറ്റൻസും സ്നോവിയും സങ്കടത്തോടെ പരസ്പരം നോക്കി. അവർ തമ്മിൽ വഴക്കിട്ടതുകൊണ്ട് കിട്ടിയത് വിശപ്പും സങ്കടവും മാത്രമായിരുന്നു.
Moral
കൂട്ടുകാർ തമ്മിൽ വഴക്കിട്ടാൽ മൂന്നാമതൊരാൾ ലാഭമുണ്ടാക്കും.
